Ome Piet

Ik verneem dat "Ome Piet" Klinkhamer, steunpilaar van de voetbalvereniging Sporting 70 uit Utrecht, is overleden op 84 jarige leeftijd.



Ome Piet heeft nog wel eens geloten, vooral in de zaal, en hij had er kijk op. Jaren later heb ik wel eens gevraagd hoe het met zijn eigen voetbalcarriere zat. Hij vertelde toen dat in zijn jeugd (de jaren 30) ze bij de Klinkhamers thuis weinig geld hadden, en er dus geen geld was om voetbalschoenen e.d. te kopen. Zelf had Ome Piet dus nooit serieus gevoetbald.



Hier het In Memoriam op de site van Sporting.

de SUvs en Euro-5

De EU heeft een nieuwe richtlijn voor uitlaatgaseisen aangenomen. Autoos
moeten vanaf 2009 (geloof ik) aan de strenge Euro-5 norm voldoen. Maar
SUVs niet. Want dat zou zoon grote investering vergen. Tsja. De
autobranche heeft vooral de christendems maar weer eens in de tang
genomen. Eikels zijn het, allemaal.

Maar goed: hoe zit dit nu eigenlijk?

1. geldt dit echt alleen voor SUVs, ook ook voor bestelbusjes, MPVs, etc?
En als het alleen voor SUVs geldt, hoe zit die uitzondering dan in elkaar?
Want het zou onmogelijk zijn om SUVs apart te categoriseren voor
parkeertoestanden, maar dit kan dan wel?
2. ik neem aan dat men inziet dat deze absurditeit wel betekent dat er een
extra belasting op die SUVs geheven mag, sterker: moet worden. Want anders
krijg je de idiote toestand dat die SUVs, juist omdat ze vuiler zijn, ook
goedkoper zijn. Dus meer SUVs.

m

zebrapapier

Vroeger had je line-printers, en later matrix printers. Die hadden een
sterke voorkeur voor kettingpapier. Als je je programma's uitprinte, dan
was dat dus op ketingpapier, bij voorkeur de zebravariant.

Ik vond dat handig. Geen stapel blaadjes die doormekaar kon raken, of
waarvan een deel kon kwijtraken, en bovendien kn je aantekeningen van de
ene naar de andere pag. laten lopen.

Mijn indruk is dat kettingpapier nauwelijkes meer wordt gebruikt, en dat
ook code doorgaans op laserprinters wordt uitgedraaid op A4tjes of zo.

Het lijkt me geen vooruitgang.

thrillers

Hier zitten natuurlijk een paar mooie thrillers in: criminele bendes die
veelbelovende wizzkids op jonge leeftijd binnenhalen, studie betalen, en
dan ....

http://news.bbc.co.uk/2/hi/technology/6220416.stm

Figaro in Amsterdam

Gisteravond naar le Nozze di Figaro geweest, een van de producties uit de "daPonte-trilogie" in Amsterdam.



Ik was niet diep onder de indruk. Om te beginnen de muzikale kant van de zaak.



Het is heel moeilijk te zeggen wat iemand nou tot bv een "Mozart-dirigent" maakt. Misschien is het ook grotendeels gelul. Dat neemt niet weg dat ik sterk de indruk heb dat Ingo Metzmacher geen Mozart-dirigent is. De hele uitvoering was nogal hoekig, en hoewel er eigenlijk weninig op het orkestspel was aan te merken, kwam het toch niet altijd even goed tot leven.



Daar moet wel worden bijgezegd dat de enorme zaal van het Muziektheater, het eveneens enorme podium niet hielpen. Daarbij kwam dan ook nog eens de regie die had bepaald dat veel actie ver achterop het podium of op een loopbrug een meter of 5 boven het podium moest plaatsvinden. het gevolg is dat er forse afstanden zijn tussen zanger en orkest, en dat dus subtiele timing moeilijk te bereiken is. Dat gezegd hebbende: een jaar of 10 geleden speelde Harnoncourt ook Figaro in Amsterdam, en toen was daar veel minder van te merken (al had die niet met die loopbrug te maken).



Verder had men zich hier en daar wat vrijheden in de partituur veroorloofd: thema's uit andere stukken e.d. En Metzmacher begeleidde de recitatieven niet op een piano of klavecimbel, maar op een heuse sunthesizer, een Yamaha. De mogelijkheden van een synthesizer voegen natuulijk wel wat toe, zij het dat ze heel bescheiden werden gebruikt. Waarom niet een klein beetje samplen, als we toch dat soort zaken aan het proberen zijn?



De zangers waren door de bak genomen goed. Absolute uitblinker was Luca Pisaroni, de Figaro van dienst. Uitstekende zanger, deed het ook goed op het toneel. Hij gaf een spetterende Non piu andrai ten beste, een van de momenten waarop het ook met het orkest wel allemaal klopte. Zijn Susanna, Danielle de Niese (een paar jaar geleden een prima Cleopatra in Giulio Cesare) was ook OK. En zeer positief viel ook op Maite Beaumont, de Cherobino.



Het optreden van Charlotte Margiono in de bijrol van Marcellina was opmerkelijk. Natuurlijk, ze speelde een thuiswedstrijd, maar dan nog: ze toonde een stevig komisch talent, en ze zong vooral haar (enige) aria Il Capro e la capretta dusdanig dat ze kans zag een van de sterren van de avond te worden. Fantastisch.



Maar hoe zat het met de wat mij betreft belangrijkste rol, die van de Gravin? Hmmm. In het blad Odeon deelde de zangeres Cecilia Costea mede dat ze eigenlijk al Mozart achter zich had gelaten. Ze zong nu vooral Verdi en Puccini. Dat zal ze ongetwijfeld voortreffelijk doen, zo te horen. Maar ik was bijvoorbeeld van haar Dove sono niet diep onder de indruk. Ze zong de aria keurig en foutloos, met (zoals tegenwoordig gelukkig steeds meer gebruikelijk) een paar variaties in het dacapo. Maar er waren geen rillingen op het ruggebeuren, en dat is toch eigenlijk wel de bedoeling van Dove sono. Ze werd hier trouwens ook niet geholpen door het orkestspel, vrees ik. Maar haar optreden als geheel was competent en adequaat. Ik zal haar in de gaten houden, vooral als ze Tosca of zoiets zingt.



En dan de regie. Uiteraard konden de regisseurs Jossi Wieler en Sergio Morabito Figaro niet gewoon in de 17e of 18e eeuw laten spelen. Dat zou oubollig zijn, en dan zouden ze ook geen baanbrekende regisseurs zijn. Wat werd het deze keer? Een auto-showroom waarin centraal een groene Fiat 850 spider prijkte. Mooie auto trouwens. En boven het toneel hing een enorm logo met de naam Almaviva. Datzelfde logo zat in plaats van het Fiat-embleem op de 850. Blijkbaar was de graaf een soort autofabrikant. En om het helemaal af te maken liep Cherobino in een monteursoverall rond. Helaas is er in het libretto van Da Ponte geen enkele verwijzing naar auto's. Ik vermoed dat dat komt doordat die er toentertijd nog niet waren, anders had Da Ponte zeker ook een auto-showroom als plaats van handeling gekozen.



Kort en goed; het sloeg nergens op. Je hebt altijd lastige anachronismen als je opera's in een andere tijd plaatst, maar soms werpt een contemporaine setting wel een nieuw licht op het drama. In dit geval was daarvan geen sprake. Het was alleen maar verwarrend.



Verder "liep" de voorstelling wel. De handeling was duidelijk, de komische effecten kwamen doorgaans goed tot hun recht. Minpunt was de slotscene (in de tuin). We zagen de protagonisten op het podium staan zingen, maar ze deden niks. Wat ze zouden moeten doen (of willen doen?) was ondertussen boven hun hoofd op een projectie-scherm te zien. De tuinscene is altijd moeilijk begrijpelijk te maken, maar in dit geval was er geen touw aan vast te knopen als je het stuk niet kent.



Al met al: een aardige Figaro, met vooral in de zang een paar hoogtepunten. Maar toch overheerste bij de thuisreis een lichte teleurstelling. Figaro is een van mijn favorieten: een prachtig stuk, met heel veel mogelijke hoogtepunten. Maar daar werden er niet veel van gebruikt. Gelijkspel.

LDA gewenst

Liberaal-Demokraties Appel, een combi van verliezende liberale partijen
vleugels: D66, grootste deel VVD, Bossianen, GL grotendeels.

:)

m

Altman overleden

De Amerikaanse filmregisseur Robert
Altman is op 81-jarige leeftijd
overleden.Hij stierf in een ziekenhuis
in Los Angeles.

Altman brak in 1969 internationaal door
met MASH,een zwarte komedie over een
veldhospitaal in de Koreaanse oorlog.
Andere bekende films van Altman zijn
Nashville,The Player en Gosford Park.

Altman werd vijf keer genomineerd voor
een Oscar,maar won nooit.Wel ontving
hij dit jaar een ere-Oscar en kreeg hij
in 2002 op het Filmfestival van Berlijn
een Gouden Beer.Zijn laatste film,uit
februari,was A Prairie Home Companion,
met Meryl Streep en Woody Harrelson.

===========================

MASH vind ik overschat, maar Nashville en the Player zijn prachtige films.
En ook Short Cuts, the Wedding, McCabe and Mrs Miller, de tv-serie Tanner
88, etc, etc.

A Praire Home Companion ken ik niet, maar het klinkt goed.

m

Milton Friedman overleden

Een held.

=========

De Amerikaanse econoom en winnaar van
de Nobelprijs Milton Friedman (94) is
overleden.Met zijn monetarisme was hij
een van de invloedrijkste economen van
de 20ste eeuw,al was hij omstreden.

Het monetarisme wil vooral inflatie
tegengaan.Friedman bestreed de theorie
van John Keynes,die zei dat de overheid
de economische conjunctuur kan sturen.
Friedman zwoer bij de vrije markt.

In 1976 kreeg Friedman de Nobelprijs
voor Economie.In de jaren 80 omarmden
de Amerikaanse president Reagan en de
Britse premier Thatcher zijn ideeën.
Nog steeds passen veel centrale banken
de principes van Friedman toe.

enig

Dit is enig.

http://www.youtube.com/watch?v=cjvC02p8hIY&mode=related&search=

het mooiste komt als ze eigenlijk al klaar is.

m

Zo zijn ze

Afgelopen donderdag ben ik naar een voorstelling van Zo zijn ze geweest: een bewerking door een stel jonge groningers van Cosi fan tutte. Het verhaal is, redelijk geloofwaardig, verplaatst naar een teality-tv show. Dat werkt goed, en bovendien geeft het de gelegenheid om uit te pakken met wat aaardige (maar niet noodzakelijke) video-effecten.



Wezenlijker zijn de muzikale aanpassingen. Er zijn 6 "zang"-rollen overgebleven: Don Alfonso (nu de presentator van de reality-show), Despina (nu zijn hulpje), Ferrando en Guglielmo en Dorabella en Fiordiligi. Ferrando en Guglielmo zijn rappers, en rappen dus alles (met hulp van een ook op het podium aanwezige beatmaster), en Dorabella en Firodiligi zijn klassieke zangeressen. Zij zingen een aangepaste versie van de originele Mozart-muziek, begeleid door een eveneens op het podium aanwezig orkestje bestaande uit viool, cello en piano. Despina en Don Alfonso zingen in de R&B-stijl. 3 muzikale stijlen dus (R&B, hiphop en klassiek), op 1 podium, in 1 stuk.



En het klinkt msischien onwaarschijnlijk, maar het werkt nog ook. De bewerking van het verhaal leeft in redelijke mate, en de combinatie van stijlen werkt ook, zelfs tegelijkertijd, bijvoorbeeld in kwartetten of sextetten. Het raamwerk is dan meestal het originele raamwerk van Mozart en Da Ponte, maar naast de klassieke lijnen horen we ook R&B-uithalen en razendsnelle rap met de bijpassende beat.



De uitvoering is levendig en enthousiast, en qua niveau doorgaans adequaat. Alleen de Don Alfonso had donderdag een slechte dag (hoop ik), want bij hem ging erg veel mis.



Al met al: erg leuk, en warm aanbevolen.

virtual reality

HP verkoopt nu camara's met een prachtijg feature: slimming.

je kunt gefotografeerden wat slanker maken.

Prachtig.

http://www.hp.com/united-states/consumer/digital_photography/tours/slimming/index_f.html

m

2008

De verkiezingen van 2006 moeten nog komen. Maar het Grote Warmlopen voor
2008 is al begonnen. Uiteraard de onvermijdelijke (maar volgens mij
kansloze) Hillary. En het lijkt er sterk op dat Barack Obama het ook gaat
proberen.

Keniase komaf, gelovig, betrekkelijk jong (van 1961), zwart, en een zeer
hoog ideale schoonzoon gehalte. Ik ben benieuwd.

Protectie

Fraai stuk van Mallaby in de Washington Post:

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/10/15/AR2006101500956.html

Domweg PC in de Tulastraat

Gisteren maakte ik een wandeling met dochter. In de Romerostraat liepen
ons twee meisjes van half-zwarte origine tegemoet, die zich kennelijk aan
het verstoppen waren.

Even later twee blonde meisjes, die de andere 2 aan het zoeken waren. Ze
waren een jaar of 9 oud. Een van hen vroeg aan mij of ik twee meisjes had
gezien. Ik vroeg hoe ze eruit zagen.
"Nou, de ene heeft heel veel krullen, en een mooie staart. En de andere
heeft ook heel erg mooie krullen."

Chinese model

David Brooks in de NYT constateert dat de Irakese bevolking erg in zichzelf gekeerd is, en dientengevolge angstig en reactionair is: weinig vertrouwen in vreemdelingen, geen initiatief, etc. De orozaak daarvoro zit hij uiteraard in de jarenlange onderdrukking door Saddam c.s. Hij denkt dat als de vooruitzichten beter worden, vanzelf de houding opener zal worden, en hij beveelt deswege het "chinese model" aan:


"The larger lesson, as we think about future efforts to reform the Middle East and combat extremism, is that the Chinese model probably works best. That is, it’s best to champion economic reform before political reform."



Opmerkelijk, moet ik eens over nadenken. Ik ben niet zo voor dat chinese model, geloof ik.

grafiek

http://photos1.blogger.com/blogger/3136/2576/1600/share%20of%20world%20output.gif

Dit plaatje zet je aan het denken, toch?

m

de mannen op Zuid

Donderdag heb ik naar de wedstrijd Lokomotiv Sofia - Feijenoord zitten
kijken. Hoe staat F er nu eigenljk voor?

Tmmer maakte een wat onzekere indruk, maar wellicht is dat een incident.

De verdediging: Greene is goed. Hij ziet er niet uit als John de Wolf, en
hij voetbalt ook niet als Rinus Israel, maar is toch een rots in de
branding. Hij heeft weinig overtredingen nodig, maakt nauwelijks fouten,
kan inschuiven, en kan ook met veel ruimte achter zich spelen. Of hij de
"leider" van de verdediging is, weet ik niet, maar hij was afgelopen
donderdag de beste man op het veld, bij Feijenoord dan.

Bahia ben ik wat minder zeker van. Vrij "cleane" verdediger, goed in de
lucht, maar hij maakt wel nogal eens stevige fouten.

Tiendalli moet nog wennen, dat is duidelijk. Maar zelfs in deze wedstrijd
begon hij steeds beter te spelen. Ik denk dat Feijenoord hier een goede
aan heeft.

Voor Drenthe geldt min of meer hetzelfde. Hij is eg onervaren, en dat is
te zien. Maar hij deed het niet heel slecht.

Het middenveld:

Lucius is zoals gebruikelijk onzichtbaar, en dat is goed. Hij corrigeert,
is waar hij moet zijn, en maakt op het juiste moment de jusite
overtreding. Maar hij is geen grootse opbouwer, en dat vertraagt de aanval
wel eens.

De Guzman was zeer aanwezig, maakte erg veel meters, maar volgens mij ook
nogal eens de verkeerde meters. Ik had de indruk dat hij vooral Lucius
nogal eens in de weg liep, en daardoor Hofs en de aanvallers minder
steunde dan zou kunnen, en wellicht Drenthe aan nog meer druk blootstelde.
Dat neemt allemaal niet weg dat De Guzman een prima voetballer is, en hij
zal ongetwijfeld groeien in zijn rol.

Buijs is een raar geval. Hij speelde eigenlijk slecht: veel balverlies,
rare passes, te lage snelheid van handelen. Maar hij was wel vrijwel
steeds waar hij moest zijn, en hij coachte mn Tiendalli ook goed. Even
afwachten of hij het niveau aankan, maar als dat lukt heeft F een goeie
aan hem.

Hofs is natuurlijk ene prima voetballer. Werkte hard, was gevaarlijk,
niets mis mee. En hij scoort makkelijk, al blkeek dat donderdag niet. Aan
het einde van de partij zat hij erdoor, dat wel. En Hofs is
blessuregevoelig.

Over Charisteas heb ik al eerder het nodige gezegd. Goede, slimme speler,
harder werker. Een prima spits. Wel kwam hij donderdag weinig in het stuk
voor.

Huysegems daarentegen overtuigde absoluut niet. Ik kon er niet de vingeer
op leggen waaraan het lag, maar in deze vorm heet F weinig aan hem. En de
alternatieven (Boussaboun, Kolkka) zijn ook niet fantastisch.

Als Feijenoord de rust kan opbrengen om het 11-tal een tijdje te laten
staan, dan gaat het wel lopen. Misschien zou een sterke verdediger erbij
helpen, maar eerste prioriteit is dat niet. Het middenveld is OK. In de
aanval moet Charisteas gewoon vertrouwen krijgen, maar de rol van tweede
spits is voor mij nog een vraagteken.

m

Ford in de problemen

Ford zit in de problemen, en probeert daaruit te komen. Ze maken daar in
feite een soort publiciteitscampagne van, die bv deze site;
http://www.fordboldmoves.com/default.aspx#

Soort reality show voor grote ondernemeningen.

Ik veronderstel dat ze sympathie proberen te wekken, en een soort
chauvinisme of
zoiets proberen aan te moedigen. Maar wel moedig, ook.

Fairest isle

http://youtube.com/watch?v=1UXr4-YDJqk

Andreas Scholl op de Last night of the proms. Hij zingt twee nummers, en
het gaat om het tweede, het prachtige Fairest Isle (uit King Arthur) van
Purcell.

m

Utrecht - Sparta

Begon met minuut stilte, vanwege overlijden John Blankensteijn. (ik ga die
minuten stilte dit seizoen maar eens tellen.)

<BR><BR>

Utrecht speelde redelijk. De verdediging was natuurlijk het zwakke punt,
maar het viel niet tegen. Cornelisse speelde weer, een hele wedstrijd nog
wel, en nog goed ook. Dickoh debuteerde redelijk. Op links had Pieters het
moeilijk tegen de handige en snelle Bouaouzan. Vervanger Van Buuren deed
het eigenlijk beter.
<BR><BR>
Op het middenveld is er meer rust gekomen, en ook meer lijn in het spel.
Caluwe speelt bijna als schaduwspits, en dat kan omdat achter hem Somers
en van Dijk zeer controlerend spelen. Van Dijk is een duidelijke
versterking: rustig, houdt steeds de balans in de gaten. Snel is hij
echter niet, en dat wil bij tegenaanvallen nog wel eens gevaar opleveren.
<BR><BR>
Fortune speeld voorin een heel behoorlijke wedstrijd. Niet erg opvallend,
maar wel goed. Kopteff zal op links de voortreffelijke Dave van den Bergh
niet doen vergeten, maar is toch wel een aanwinst. gevaarlijk, snel,
opportunistisch, en hij verdedigt goed mee als het nodig is. Cedric van
der Gun op links kwam niet erg in het stuk voor, maar dat was zeker ook de
verdienste van zijn tegenstander Sjaak Polak.
<BR>
En Sparta? Dat voetbalde goed, althans bij vlagen. Er zit natuurlijk in de
aanval en het middenveld heel wat voetballend vermogen: om te beginnen
Anastasiou (al kwam hij gisteren niet erg in het stuk voor), de al
genoemde levensgevaarlijke Bouaouzan, dan Haris Medunjanin (af en toe
schitterend, maar wat traag en naar mijn idee weinig effectief), en niet
te vergeten Dominique van Dijk. (ie werd aanvoerder na de wissel van
Anastasiou, en kon de hem toegeworpen aanvoerdersband niet snel omkrijgen.
Hij werd daarbij geholpen door de aanvoerder van Utrecht, zijn broer
Gregoor. Schattig.)
<BR><BR>
En dan heeft Vloet ook nog spelers als Emnes en Oost achter de hand. Niet
slecht.
<BR><BR>
De balans wordt bewaakt door Rose en Obodai, en dat staat dus wel. Als
Sparta kans ziet voor de kerst niet al te zeer in de degradatiezon te
komen, dan kunnen ze blijven voetballen, en dan is volgens mij de door
Vloet voorziene 13e plaats gewoon haalbaar. (sterker: daar had ik ze in
mijn eigen vorospelling ook neergezet.)

de mannen op Zuid

supporter van Feijenoord ben je niet voor plezier, dat is bekend. En het
is weer niet best, daar op Zuid.

Wat ik niet snap is de manier waarop F met de jeugd omgaat. Want er komt
wel degelijk het nodige talent uit de jeugdopleiding, maar ze halen maar
zelden structureel de hoofdmacht. Soms omdat het talent niet goed genoeg
is, soms omdat men het talent niet goed genoeg vindt, en heel vaak omdat
men blijkbaar denkt dat het talent het "niet zal halen".

Jaren geleden heb ik me al zeer verbaasd over het gemak waarmee Feijenoord
de toenmalige rechtsback/half George Boateng liet vertrekken. Dat was (en
is) een uitstekende voetballer, stond aan het begin van zijn ontwikkeling.
Maar F liet m gaan.

En nu zie je ook weer rare dingen. Vorig jaar was bij NAC een lichtpunt
het optreden van Evander Sno. Grote vent, nam in zeer moeilijke
omstandigheden NAC op sleeptouw. Piepjong ook, 18 of zo. Sno was gehuurd
van F. En waar is Sno nu? Bij Celtic, verkocht.

Dit jaar hebben ze het talent Diego Biseswar verhuurd aan Heracles.
begrijpelijk misschien, want dan zal ie veel spelen, is dan de gedachte.
Maar waarom zou hij bij F niet spelen? Omdat F Joonas Kolkka heeft
gecontracteerd...

Kolkka is natuurlijk een aardige voetballer, en ik kan me zelfs
voorstellen dat je m voor de breedte bij een club als F kunt gebruiken.
Maar nu is ie blijkbaar Eerste keus, en zit ie dus een voetballer als
Biseswar in de weg.

Sinds de komst van Koeman, Janssen en Bosz is men gelukkig wel aan het
saneren. Maar helemaal begrijpen doe ik nog niet alles. Bosschaart zit er
nog bijvoorbeeld.

m

Heugelijk nieuws: Writely is in beta, de online tekstverwerker (nu) van Google.

Writely.com.

Ik gebruik het, en ik heb nog geen problemen kunnen vinden.

Schaars en Janssen

Vanavond bij NL11tal dus 4 debutanten: Huntelaar, Schaars, Emanuelson en
jawel: Theo Janssen.

Schaars en Janssen zijn favorieten van mij. Dus heb ik extra op ze gelet.

Stijn Schaars speelde als punt naar achteren op 3 mans middenveld. Eerste
helft behoorlijk: hij kwam wat moeizaam op gang, maar daarna deed ie wat
ie moest doen. Het was duidelijk dat ie nerveus was. Scaaris is links,
maar kan redelijk goed met zijn rechter spelen, maar hij durfde dat
nauwelijks.

In de tweede helft kreeg hij het moeilijker. De ieren zetten meer druk op
hem, en daar had hij het moeilijk mee. Hij had af en toe ook teveel tijd
nodig. Aantal keren slecht balverlies. Al met al: voldoende, als hij zich
wat zekerder voelt is het een duidelijke versterking.

Tien minuten voor het einde werd hij gewisseld, en kwam Theo Janssen. Tien
minuten is kort, maar desondanks: Janssen viel uitstekend in. Ik heb m
geen fout zien maken. Hij speelde voor zijn doen wat sober, maar toonde
desondanks zijn sterke punten: heel moeilijk van de bal te krijgen, en een
fantastische pass. Als Van Basten het hier van laat afhangen, is dit zeker
niet zijn laatste interland.

m

_______________________________________________
OH mailing list
OH@listserver.tue.nl
http://listserver.tue.nl/mailman/listinfo/oh

Kleine staten

Een heel aardige column van John , waarin hij oa. de lof zingt van kleinere landen. Als de unificatie van Italie en Duitsland in de periode 1860 - 1870 niet op die manier zijn beslag had gekregen, dan had Europa waarschijnlijk uit kleinere staten bestaan; Piedmont inderdaad, en een aantal Duitse staten, enzovoort. En dat was beter geweest.



Helemaal kloppen doet zijn verhaal natuurlijk niet, omdat ook in 1860 al grootmachten bestonden. Oostenrijk - Hongarije was misschien gewoon uiteengevallen. Maar Rusland? Frankrijk? Groot-Brittannie?



De wens tot vorming van machtige natie-staten in Duitsland en Italie kwam natuurlijk niet uit de lucht vallen. Want die was mede ingegeven door het besef een speelbal van vooral Frankrijk en Oostenrijk te zijn.



Maar toch: kleinere landen functioneren vaak beter, zeker nu in Europa. Zie Zwitserland, Denemarken, wellicht Zweden, en inderdaad ook Nederland.

karel

Toevallig kwam ik de website Karelvanhetreve.nl tegen, en daaar stond dat
er toch een uitgave van zijn verzameld werk komt. Bij Van Oorschot.

Op de site van Van Oorschot staat dat eea onder redactie van Elma Drayer,
Lieneke Frerichs en Nop Maas plaatsvindt, en dat de uitgave van deel 1 op
zijn vroegst in het voorjaar van 2008 zal plaatsvinden. Maar toch:
heugelijk nieuws.

Kissinger over diplomatie

Verstandige woorden van de oude Henry: The risk of war lies in exceeding
objective limits; the bane of diplomacy is to substitute process for
purpose. Diplomacy should not be confused with glibness. It is not an
oratorical but a conceptual exercise. When it postures for domestic
audiences, radical challenges are encouraged rather than overcome.

Compleet artikel in de Wash. Post;
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/07/30/AR2006073000546.html

Thomas Friedman over Libanon

Thomas Friedman over het Midden-Oosten:

"In part, though, this madness is home-grown. I sat at a swank rooftop
restaurant the other night with some young Syrian writers and listened to
a discussion between a young woman dressed in trendy clothes, talking
about how she would prefer to see Israel disappear, another writer who
argued that Nasrallah was an Arab disaster, and an Arab journalist who
described the “pride” and “dignity” every Arab felt at seeing Hezbollah
fight Israel to a standstill.

When will the Arab-Muslim world stop getting its “pride” from fighting
Israel and start getting it from constructing a society that others would
envy, an economy others would respect, and inventions and medical
breakthroughs from which others would benefit?"

url: http://select.nytimes.com/2006/07/28/opinion/28friedman.html

Thuram

Iedereen praat over Zidane en Cannavaro, en een beetje over Pirlo, maar
voor mij was ook Lilian Thuram een grote uitblinker. De Cannavaro van
Frankrijk, zeg maar. En altijd een uitstekende voetballer geweest.

YouOS

Dit is leuk: www.youos.com

Een WebOS, eindelijk. Het is een alpha release, dus het rammelt, maar
het lijkt te werken.

Ambtenaren

Zoals bekend gaat aan de zuidas in A'dam een maand lang zwaar gewerkt
worden: afsluitingen van A10 en A4 zijn het gevolg.

Dus ontwikkelt de overheid allerlei voortreffelijke initiatieven. Het
belangrijskte is: als je bedrijf in dat gebied zit, kun je voor EUR 30
een kaart krijgen voor het OV van je huis naar je bedrijf. Dat is mooi,
en het is spotgoedkoop. Goed idee.

Men had verwacht 30,000 kaarten te verkopen, maar het zijn er veel
minder, ik geloof ongeveer de helft. Wat raar. Die domme bedrijven toch.
Lease-eikels. Etc.

Totdat je naar de voorwaarden kijkt. Het moet worden aangevraagd voro 9
juni (de actie begint 21 juli of zo). Zo kijken mensen niet, ze gaan
zoiets korter van tevoren bekijken.

En dan: je kunt niet individueel meedoen, maar het bedrijf moet het
doen, en moet het dan ook nog eens voor alle medewerkers doen.

Tsja, dat werkt natuurlijk niet.

1. vrijwel overal is het woon-werk-vervoer de zorg van de medwerker,
neit van het bedrijf. Waarom zou een bedrijf extra kosten en moeite
maken om dit te regelen?

2. Want als het voor alle medewerkers moet, dan meot je dus gaan
invenatariseren wie wil, etc, etc, voordat je besluit. Enorm gedoe.

3. Die schatting is lastig, want: niet iedereen werkt op kantoor,
sommigen wonen in Amsterdam of Amstelveen, en hebben niets aan zo'n
kaart, sommigen zijn hoe dan ook de auto niet uit te krijgen, sommigen
hebben al een OV-abo, en tenslotte: velen zullen met vakantie zijn.

Waarom deze constructie? Waarom niet gewoon wergevers individueel een
kaart geven? Maak de prijs dan wat hoger, dat zal geen probleem zijn.

Is het gewoon donmheid? Of is er die rare gedachte dat bedrijven op een
of andere manier verantwoordelijk moeten worden gemaakt voor zaken die
individuele werknemers aangaan?

Je ziet dat ook bij de idiote kinderopvangregeling.

Barbier

Afgelopen maandag voor de laatste keer naar de Barbier (Rossini) in de
Dario Fo-regie geweest. Ik ben er de afgelopen jaren al zeker twee keer
eerder heen geweest, en het blijft een leuke voorstelling, al is de
regie af en toe wel erg druk. Maar de hoogtepunten daarvan blijven
werken. De schitterende verbeelding van de laster-aria van Don Basilio
(La Calomnia, prachtig stuk trouwens), het gedoe met de pop van Don
Bartolo in de finale van de eerste akte, het nergens op slaande maar wel
amusante geklooi met het paard, de gondels.

Wat wel iedere keer opvalt is het enorme verschil in kwaliteit tussen de
eerste en de tweede akte. De eerste is niet alleen veel langer, maar ook
veel leuker. Vrijwel alle sterke muziek van de Barbier zit in de eerste
akte. De tweede lijkt veel meer haastwerk.

De uitvoering was adequaat. Rosina (Silvia Tro Santafé) en vooral graaf
Almaviva (de voortreffelijke Antonino Siragusa, een favoriet) sprongen
er in positieve zin uit.

Affijn, voor de laatste keer deze Barbier. Jammer.

Aardige tejorie

Bruce Bartlett geeft antwoord op de vraag waarom de demacraten in de VS
het zo moeilijk hebben: te weinig opportunisten.

http://www.realclearpolitics.com/articles/2006/06/the_democrats_problem.html

Jeder Konsequenz....

Onlangs ventileerde Job van R. de volgende theorie: als je als
scheidsrechter een wedstrijd in de hand wilt houden, moet je niet (zoals
de volkswijsheid wil) van het begin af aan heel strak en consequent
fluiten. Niet alleen omdat je dan veel te makkelijk in problemen komt
met reeksen rode kaarten enzo, maar ook omdat het psychologisch niet
werkt. Als je dan een keer je vergist (je laat iets toe, waarvoor je
daarvoor iemand ontzettend geel hebt gegeven of zo), dan valt iedereen
over je heen, en krijg je een opgefokte sfeer.

Erover nadenkende, en mijn eigen zeer beperkte ervaring als scheids
bepeinzende, denk ik dat Job gelijk heeft.

Je kunt beter iets losser, en wat minder consequent zijn. Dan accepteren
spelers ook meer.

Deze theorie doet ook denken aan de dictatoren-wijsheid dat, als je de
baas wilt zijn, je af en toe hard, zelfs wreed, moet optreden, maar ook
af en toe heel toegeeflijk en lief. Die onberekenbaarheid schept angst
en gezag. Voorspelbaarheid is mooi, maar je wordt er wel kwetsbaar door.

Leuk voor een democratie, maar je hebt er natuurlijk niks aan.

John Le Carre; A Little Town in germany

In de britse ambassade in Bonn (de kleine stad uit de titel) verdwijnt een medewerker van duitse komaf (Leo Harting), alsook een aantal zeer belangrijke en geheime documenten. Alan Turner wordt vanuit Londen gezonden om eea uit te zoeken. En de achtergrond blijkt nu eens niet sionage door de Sowjets te zijn, maar de opkomst van een nieuwe duitse leider, zekere Karfeld. Deze wil toenadering tot de Sowjet-Unie zoeken, en Duitsland een eigen weg laten gaan. Turner ontdekt na veel melodramatische vijven en zessen in de ambassade dat harting ontdekt heeft dat die Karfeld eigenlijk een oorlogsmisdadiger is. Maar door verjaring zou hij niet meer te pakken zijn. En Harting is van plan Karfeld te vermoorden.



Daar komt de plot in grote lijnen op neer, en dat is al vrij mager. Maar het echte probleem zit in de achtergrond, en dan vooral de figuur van Karfeld. Dit is een wat ongedefinieerd personage, door Le Carre als een soort fascist getekend. Dit alles tegen de achtergrond van vage crises in de EEG,studentenopstanden, en de veronderstelde wankelheid en valsheid van de BRD. De massa-bijeenkomsten van Karfeld zijn rechtstreeks weggelopen uit de jaren 30: Mannen met leren jassen, fakkels, knokploegen, volksgezang, en ellenlange toespraken. Door le Carre wordt de sfeer van dit alles getekend met zijn gebruikelijke ominueze innuendo's.



En hier gaat Le Carre de (in het boek ook permanent boven Bonn en het Rijndal hangende) mis in. Want de BRD is wel degelijk stabiel gebleken. Er zijn geen nazis aan de macht gekomen, met of zonder leren jassen. En ook stond de westerse beschaving neit op instorten, ondanks het geroep van wat studenten. Maar het boek drijft wel op de geloofwaardigheid van dit alles, en het is nu slechts wat het toen ook al was: modieuze kletspraat.



is er dan niets goed aan het boek? Jawel, het begin is goed, en tot ongeveer 2/3 loopt het ook nog redelijk goed. Daarna wordt het helemaal draderige onzin.


1 * dus.

I due Foscari

Vorige week zaterdag tussen het voetballen door naar I due Foscari
(vroege Verdi) geweest, een voorstelling van de Reisopera. Ik kende deze
opera niet; het is een van die vele vroege Verdi-opera's die zelden
wordt uitgevoerd. Eigenlijk zijn van de pre-Rigoletto-opera's alleen
Nabucco, Macbeth (voorzover die pre-Rigoletto is, want meestal wordt de
zwaar herziene versie uit 1865 opgevoerd), Luisa Miller en misschien
Ernani regelmatig opgevoerd. Bij sommige is dat te begrijpen, maar I due
Foscari was een zeer aangename verrassing. Een prachtige opera, typische
Verdi-muziek, snel lopend verhaal: je verveelt je geen moment.

En de uitvoering was adequaat: redelijke regie, en een uitblinkende
Lucrezia in de persoon van Oxana Shilova.

Krauthammer over Gaza

Charles Krauthammer over het recente incident met de doden op het Gaza-strand. Stevige taal, maar gelijk heeft ie wel.

Ed McBain: See them die **

Een oude McBain, uit 1960. En een vrij experimentele: de gebruikelijke hoofdrolspelers (Carella c.s.) spelen slechts een ondergeschikte rol, en dan ook nog pas op het einde. Het boek beschrijft een zondag in een Portoricaans ghetto, waar langzaam maar zeker de zaken uit de hand lopen, alleen niet op de manier die je in het begin van het boek verwacht.

Een aantal verhaallijnen lopen door elkaar, en het voert hier te ver om er diep op in te gaan. Maar het is wel erg humanistisch allemaal, tegenwoordig zouden we het ook politiek-correct vinden: veel nobele Portoricanen die op juiste moment Het Goede kiezen, scherp afzetten tegen racisme (Andy Parker), jeugd die voor galg&rad opgroeit heeft ook andere keuzes, etc, etc.

En het verhaal klopt ook niet erg. Met name die belegering van het huis waar de boef Miranda zit, is onwaarschijnlijk. De man kan vanuit zijn raam gewoon op de menigte schieten als hij dat zou willen. Hij doet het niet, en ongetwijfeld was men in 1960 minder weekhartig dan nu, maar ik denk dat nen ook toen gewoon de straat ontruimd zou hebben. En dan de politieman Hernandez, die ligt dood te bloeden. Waarom wordt die niet weggehaald? Het lijkt zelfs alsof Byrnes (de commandant) er helemaal niet op is gespitst. En verder blijkt dat de politie gewoon Miranda kan neerschieten als ze de kans krijgen. Dat ging in 1960 ongetwijfeld anders dan nu. Maar waarom doen ze dat dan niet? Ze hebben scherpschutters, en Miranda evrtoont zich af en toe voor het raam. In plaats daarvan krijgen we allemaal ingewikkeld gedoe met een Carella die zich als priester verkleedt, etc.

Kortom: een zootje. Maar toch, maar toch. Het verhaal is onwaarschijnlijk, het verhaal is ook braaf, bijna zoetig, maar het werkt wel. Die stemming van een hete zomerdag wordt effectief geschapen, en werkt ook op de lezer. En ook de Positieve Boodschap komt, ondanks de naieve toonzetting, toch aan bij de lezer. Als thriller is er een hoop mis mee, maar het boek werkt toch wel. vreemd, en dus 2 **.

Charles Cumming: The Hidden Man ****

Waarschuwing: als u het boek nog wilt lezen, kunt u beter niet verder lezen.

Tweede boek van de schrijver van A Spy by Nature

De vader van Mark en Ben Keen wordt vermoord. Zij proberen erachter te
komen hoe die vork aan de steel zit, en graven in het verleden van hun
vader als spion. Een en ander wordt gecompliceerd door het feit dat Mark
werkt voro een nachtclubeigenaar die contacten heeft met de russische
mafia.

Het knappe van Cumming is dat hij dit soort verhalen zo op het oog heel
realistisch opschrijft. De scene waarin Ben met zijn vader gaat eten in
een zeer duur hotel (het Savoy) en zich daar ongemakkelijk voelt is zeer
geloofwaardig. En de moord op Mark aan het einde is weliswaar onverwacht
(je denkt toch: het loopt goed af), maar ademt ook realisme. En dat geldt
ook voor de bureaucratische verwikkelingen bij de diverse geheime
diensten. (Vooral de slotscene met de woedende Quinn is prachtig.) En de
fraaie scene waarin Mark door de geneime dienst de computergegevens van
zijn baas laat copieren, en ze door een samenloop van omstandigheden bijna
worden ontdekt.

Het verhaal zit goed in mekaar, het is uitstekend geschreven, en het ademt
realisme. Geen glamour, geen heldendom. Maar er mist toch iets, en dat is
de mogelijkheid tot identificatie met de hoofdpersonen, de beide broers
Keen.

Ben is een kunstschilder. Waarom? Waarom niet een boekhouder, of een
systeemontwerper, of een leraar? Maar nee: kunstschilder. En Mark is dan
inderdaad een soort boekhouder, of althans financiele man, maar dan weer
wel voro een nogal megalomane clubeigenaar. Dat is tot daar aan toe: in
tegenstelling tot het kunstenaarschap van Ben speelt het een rol in het
verhaal. Maar onwaarschijnlijk is dan weer wel dat hij heel braaf en naief
is, en nauwelijks door lijkt te hebben hoezeer zijn collega's niet deugen.
Dat klopt niet: zo'n man van de wereld als Mark moet gezien hebben wat
voro vlees hij in de koop had, en als hij inderdaad zo'n goede vent zou
zijn als hij wordt neergezet, zou hij een andere baan hebben gezocht en
gevonden.

Hoe dan ook: de ongeloofwaardigheid van beide broers doet afbreuk, en
daarom "slechts" 4 ****.

Simon Boccanegra

Ik heb ooit eens bewwerd dat de opera's van Verdi "uitvoeringproof' zijn:
zelfs met een matige bezetting en een rare regie blijven ze werken. Ik
denk dat dat voor vele echt zo is: Rigoletto, Ballo, Traviata
bijvoorbeeld. Voor andere minder: Trovatore en Don carlos bijvoorbeeld
zijn erg gebaat bij eens terke cast.

Maar het geldt in ieder geval niet voor Simom Boccanegra. Ik ben onlangs
naar een opvoering daarvan geweest van DNO, en het was een ramp. het
verhaal van Boccanegra is lastig te volgen, en de regie maakte dat gans
onmogelijk. Een zeer duister gedoe met erg veel tentdoek. En in het begin
een blauwe belichting waardoor het geheel (voro mij althans) zeer
vlekkerig werd. De scene in de Senaat (normaal een van de hoogtepunten)
werkte totaal niet meer. pas in de tweede akte zag de muziek kans om door
het tentdoek heen te breken, en begon het, ondanks de regie, een beetje te
werken.

Muzikaal gezien was de uitvoering adequaat. Zangers redelijk tot goed, met
vooral een sterke Scandiuzzi (Fiesco) en (opemrkelijk) Portilla (Adorno),
orkest redelijk. Toch lijkt Metzmacher mij geen echte Verdi-dirigent. hoe
dan ook: daaraan lag het niet. Het lag aan de regie dat het een matige
avond was.

Commentatoren

<A href="http://www.project-syndicate.org/commentary/tetlock1">Aardig stuk
van zekere Tetlock</A>. Hij verbaast zich erover dat commentatoren die
maar wat roepen, of in ieder geval zich zekerder voordoen dan
gerechtvaardigd lijkt, zoveel aandacht (blijven) krijgen. Inderdaad, een
overdrijver levert betere televisie, maar er is antuurlijk nog iets: een
zwaar aangezette opinie is makkelijker te falsificeren. Dat is dus een
goede eigenschap. Niemand zit op "enerzijds...anderzijds"-gelul te
wachten, en niet alleen omdat het saai is.

productiviteit van de vergrijzing (2)

De link in deze pagina werkt niet meer; ging over een robot die bejaarden helpt en verzorgt. Affijn, ik had misschien ook bij dat kapperseffect moeten zeggen dat dat ook wel als het Baumol-effect (of de wet van Baumol) bekend staat.

Turn of the Screw

Vorige week zondag ben ik naar The Turn of the Screw (Britten) van de Reisopera geweest. Ik ben niet zo'n Britten-fan, geloof ik, maar dit is wel een zeer dwingend stuk. Vrijwel van het begin aan zuigt het mee. Dat ligt aan de muziek, in combiantie met toneel en handeling. De muziek "los" is (vermoed ik) veel minder dwingend.



Het verhaal (van Henry James) is wat mij betreft wat gedateerd: gouvernante ziet verschijningen van haar overleden voorgangster en van de eveneens overleden butler. Tsja. is het inbeelding of niet? Ik heb niets met dat soort zaken (ja, het is uiteraard inbeelding), maar als opera werkt het wonderwel.

WK selectie (3)

En nu de definitieve selectie:

Doel: Sar, Stekelenburg, Timmer.

Geen verrassingen.

verdediging: Jaliens, Kromkamp, ooijer, Boulahrouz, Heitinga, Mathijsen,
De Cler, Van Bronckhorst.

Geen Opdam: erg lullig voor hem. Wel Kromkamp. En Heitinga, maar dat zat
er aan te komen.

Middenveld: Bommel, Sneijder, VdVaart, Maduro, Cocu, Landzaat.

Geen verrassingen, nou ja: geen De Jong en geen Boateng. Davids wisten
we al.

Voor: Kuijt, Nistelrode, Vennegoor of Hesselink, Van Persie, Robben, babel.

Geen Huntelaar. Geen Castelen: lullig voor hem. En wel Babel: opmerkelijk.

Ik had er dus 5 fout: Castelen, Opdam, De Jong, Emanuelson, Davids niet,
en wel: Kromkamp, Heitinga, Babel, de Cler, Bommel.

polarisatie en heterogeniteit

Dit is een interessant verhaal van de socioloog Flache.



Ruwe strekking: meer contact leidt of kan leiden tot polarisatie van
groepen. Dus bijv gemengde (wit-zwart) scholen zou wel eens minder
integrerend kunnen zijn dan gedacht. Het verbaast mij niet; het spoort wel
met eerdere observaties.

Krauthammer over de olieprijs

Charles Krauthammer over de hoge olieprijs, de oorzaken (veel vraag, weinig aanbod) en vooral de reactie in Washington daarop.



"Iowa grows corn and chooses presidents."



:)

Lintje voor Bob

Bob Snel heeft een lintje (lid in de Orde van Oranje-Nassau) gekreen voor zijn jarenlange vrijwilligerswerk bij Sporting70. Dat is mooi en volkomen verdiend.


Gefeliciteerd, Bob.

Alan Judd: Breed of Heroes *****

Een ouder boek van Alan Judd, met als hoofdpersoon Charles Thoroughgood, dezelfde als in het latere Legacy. Thoroughgood is een jonge officier in een parachutisten-bataljon dat in het begin van de jaren 70 naar Noord-Ierland wordt gestuurd, vanwege de "troubles" met de IRA.



Breed of Heroes geeft een mooi beeld van het leven in het leger. De verveling, de onderlinge intriges, de ontberingen. En ook hilarische scenes ontbreken niet. Maar er was in Noord-Ierland meer aan de hand, en dat blijft niet onaangeroerd. Het rauwe geweld en ook de kwaadaardigheid van de IRA. Judd gaat die niet uit de weg teneinde politiek braaf te zijn; hij geeft het weer zoals het (door de ogen van Thoroughgood) was. Naast Thoroughgood zelf is er een hoofdrol voor de CO (altijd zo aangeduid). Aanvankelijk allen maar een komisch personage, maar gaandeweg een tragische held in zijn uitgesproken afkeer van het kwaadaardige geweld.



Zoals ook Legacy is het uitstekend geschreven in een droge, observerende stijl. Judd lijkt nergens zijn best te doen, maar heeft altijd de juiste woorden bij de hand. Nergens sentimenteel, nergens overdreven.



Zijn er dan geen zwakke punten? Nauwelijks. Alleen de merkwaardige scenes met Chatsworth en zijn wapenvondst in het klooster is wat onwaarschijnlijk, maar het mag de vijf ***** niet in de weg staan.

WK selectie (2)

Nou, de voorlopige selectie van 33 is bekend:

Doel: Patrick Lodewijks,Edwin van der
Sar,Maarten Stekelenburg,Henk Timmer.

Verdediging: Khalid Boulahrouz,Wilfred
Bouma,Giovanni van Bronckhorst,Tim de
Cler,Urby Emanuelson,Kew Jaliens,Jan
Kromkamp,Joris Mathijsen,André Ooijer
Barry Opdam,Ron Vlaar.

Middenveld: George Boateng,Mark van
Bommel,Phillip Cocu,Edgar Davids,Nigel
de Jong,Denny Landzaat,Hedwiges Maduro,
Wesley Sneijder,Rafael van der Vaart.

Aanval: Ryan Babel,Romeo Castelen,Klaas
Jan Huntelaar,Dirk Kuijt,Jan Vennegoor
of Hesselink,Martijn Meerdink,Ruud van
Nistelrooij,Robin v.Persie,Arjen Robben.

Wat had ik te melden?

>> Samenvattend:
>
> Zeker (behoudens blessures):
> Doel; VdSar, Stekelenburg, Timmer.
> Achter: Ooijer, Boulahrouz, Mathijsen, Van Bronckhorst (merkwaardig)
> Midden: De Jong, Landzaat, Maduro, Cocu, Vdvaart.
> Voor; Castelen, vNistelrooij, Kuijt, Robben

Die zitten er allemaal bij.

>
> Totaal; 16.
>
> Zeer waarschijnlijk:
> Sneijder, Van Persie (toch), Opdam.

Die zitten er ook bij.
>
> Of-of-gevallen:
>
> Vennegoor of Huntelaar of Hesselink.

Voorlopig allebei.

> Jaliens of Greene of misschien toch Melchiot.

Jaliens dus. Greene ligt eraf. Jammer, aardige voetballer.

> De Cler of Emanuelson.

Allebei.

>
> Moeilijke gevallen:
>
> Van Bommel. Bekend verhaal.

Erbij.

> Davids. Misschien Of-geval met Boateng.

Voorlopig allebei.
>
> Mogelijke verrassingen:
> Kalou.

Nee. Nog niet. :)

> Seedorf.

Nee. Jammer.

> Dingsdag.

Nee.

> Boateng.

ja, die zit er voorlopig toch bij.
>
> Ik kom uit op volgende selectie:
> Doel: Sar, Stekelenburg, Timmer.
> Achter: De Jong, Jaliens, Ooijer, Mathijsen, Boulahrouz, Opdam, Van
> Bronckhorst, Emanuelson.
> Midden: Sneijder, Landzaat, Maduro, Cocu, VdVaart, Davids.
> Voor; Castelen, Kuijt, vNistelrooij, Vennegoor of Hesselink, Robben, Van
> Persie.
> Dat zijn er 23.

Dit kan inderdaad het resultaat worden.
>
> En dan verder de voro de hand liggende reserveopties:
> Boateng, Vlaar, Huntelaar, Greene, etc.
>

Voorlopig 5 verrassingen: Vlaar zit er nog bij, en vooral: Bouma. Ik vind
dat niet zoon goede speler, en ik had de indruk dat hij na zijn vertrek
naar Aston Villa uit beeld was. Maar nee dus.
En verder; toch nog Kromkamp en ook Babel (die ijverrig olgens de
Coerver-methode aan het trainen is, dus wie weet...). En een vierde
keeper: Lodewijks.

FC Utrecht

De FC is dus de bietenbrug opgegaan.

Ik heb me wel zitten verbazen over de taktische keuzes en wissels van Booij.

Om te beginnen; waaarom Ramzi wisselen? Speelde niet erg goed, maar als je
moet drukken en in in een volstrafschopsgebied moet spelen is een handige
speler als hij altijd welkom. Zijn vervanger Douglas is snel ne werkt ook
hard, maar eigenlijk heb je er alleen iets aan als je ruimte krijgt. Dat
was tegen Willem II nou net niet het geval.

En verder: op een gegeven moment ging Utrecht met slechts 2 verdedigers
(Van Steensel en Braafheid) tegen de 2 spitsen van Willem II spelen. Dat
werkt niet, 1-tgen-1 kan, tegen 3 spitsen. Als je met slechts 2
verdedigers speelt, geef je erg veel ruimte weg, en dwing je de
mddenvelders erg verdedigend te spelen. Dat was nou net niet de bedoeling.

Het kan zijn dat er redenen waren voor Booijs ingrepen (blessures oid),
maar ik begreep er niet veel van.

mafia en luxe

Er is weer een capo di tutti capi opgepakt: Bernardo Provenzano. Wat
iedere keer opvalt bij dit soort lieden zijn de omstandigheden waarin ze
leven. Provenzano woonde op een wat vervallen boerderij, bepaald niet
badend in luxe. Op het moment van de inval was uien aan het snijden in de schiir.



Bij de vorige grote arrestant, Toto Riina, was dat ook
al zo. Ook hij leefde eenvoudig.



Dat is toch wel gek: een enorme "criminele organisatie", met een omzet van
miljarden. Inhaligheid en meedogenloosheid wat de klok slaat. Je zou
denken dat de grote baas dan het nodige naar zich toe laat vloeien.
Misschien is dat ook wel zo, maar het wordt in ieder geval niet in
prettige, laat staan luxueuze, leefomstandigheden omgezet. Blijkbaar kan
hem dat toch niet zoveel schelen. De angst op te vallen en gearresteerd te
worden zal daar mee te maken hebben, maar iets luxer had toch wel gekund. Maar
nee, Provenzano stond gewoon uien te snijden in de schuur.



Als hij dat had gewild, had hij ook gewoon boer kunnen worden of blijven.
Dat had een hoop gedoe bespaard.



Weelde is dus duidelijk niet het motief van mannen als Provenzano. Wat wel? Macht? Blinde ambitie?
Wreedheid en moordzucht?

Opmerkelijk is ook dat het beeld dat geschetst wordt in de amerikaanse
mafiaserie The Sopranos hetzelfde is. De meeste mafiabazen leven daar wel
in tamelijke luxe, maar niet heel extreem, en wat belangrijker is: het
gaat ze daar niet om. Sommigen (de oude Corrado "junior" bijvoorbeeld)
leeft in zeer gewone omstandigheden.

Het Credo van de Postbank

Iedereen maakt zich druk over dat centaal-Bheer-spotje met "Kalou" en "verdonk", maar er is op dit moment een nog veel merkwaardiger spotje op de nederlandse tv. Dat is het Postbank-spotje met de onvermijdelijke Jan Mulder en de society-priester Antoine Bodar.

Het spotje is opgenomen in Rome, en Mulder en Bodar spreken met elkaar over het geloof (lichtvoetig weliswaaar, maar Bodar krijgt goed de ruimte) en de Postbank. Heel merkwaardig.

Volgens mij een novum: een combinatie van commercie en geloof.

Bakzeil voor De Villepin

De Villepin heeft dus bakzeil gehaald. Het blijft vrij bar: als je in frankrijk maar
lang genoeg de straaat op gaat, krijg je je zin.


In dit geval ging het om een maatregel die het mogelijk maakte om jongeren
makkelijker te kunnen ontslaan. De edachte was dat ze dan waaschijnlijk
ook makkelijker worden aangenomen. Of het een heel erg goed idee is weet
ik niet, maar wel is duidelijk dat de groep die er vooral mee te maken zal
gaan hebben, de jongeren met de lagere (of geen) opleiding zijn, vooral de
allochtonen. En daar was de maatregel ook voor bedoeld.



En wie gaan de straat op? De studenten, vooral jongeren uit de
middenklasse die van de hele maatregel ws. niet veel zullen merken. Maar
het is natuurlijk wel zo dat ook zij in het begin van hun carriere minder
baanzeker zullen zijn. En het is natuurlijk ook zo dat dit (hopelijk) het
begin is van het franse baan-voor-je-leven-stelsel, dat de economie
verlamt.



En ook gingen de bonden, maw: de al zittende werknemers, de straat op.
Waarom? Politieke overwegingen? Of ook hier de angst dat dit de bijl aan
de wortel van het stelsel is?



Hoe dan ook: niks gebeurd, en degenen om wie het voroal ging, de lager
opgeleide werkloze jongeren hebben we niet gehoord. En zij zijn weer het
kind van de rekening.

GL en het verleden

Ik heb inmiddels begrepen dat het bij de onverwachte steun voor Pormes in de partijraad van GL gaat om een actie van de zgn. "activisten", waarmee worden bedoeld de leden van GL met een verleden in het actiewezen (kraakbeweging, antirasjisme, dierenbevrijding, etc, etc). Zij menen (heb ik begrepen) dat het royeren van Pormes een bedreiging inhoudt voor hun eigen positie. In dat verband wordt als voorbeeld de vooraanstaande GL-er Wijnand Duyvendak genoemd, die ook nogal wat voetstappen in het actiewezen schijnt te hebben.

Probleem is natuurlijk dat in het actiewezen nogal eens gehandeld is in strijd met de wet. En de activisten vinden dat ze dat niet nagedragen mag worden, omdat ze het zo goed bedoelden, jong waren, etc. Of ze menen zelfs dat dat nog steeds moet kunnen.

Een vergelijkbaar probleem speelt, ook bij GL, als het gaat om het steunen in het verleden van regimes waarvan het optreden op gespannen voet stond (of staat) met de mensenrechten: China, SU, Cuba, Vietnam, etc. Paul Rosenmoller is daar een voorbeeld van.

Het lastige daarbij is niet dat iemand van mening is veranderd. Dat komt vaker voor, en daar is niks op tegen. Het moet neit te vaak voorkomen, want dan ga je iemand niet meer serieus nemen, maar het is op zichzelf geen probleem. Zalm schijnt ook ooit een gevaarlijke anarchist geweest te zijn, en wat zichtbaarder is Jan Marijnissen een voorbeeld van iemand die van opvatting is veranderd, en daar redelijk duidelijk over is.

Maar het moeizame van die GL-ers als Rosenmoller is dat ze van twee walletjes willen eten. Aan de ene kant stellen ze zich op als zeer regeringsfahig en erg braaf, maar aan de andere kant laten ze zich ook voorstaan op hun linksheid, morele hoogstaandheid en wat dies meer zij. Daarbij wordt verwezen naar hun verleden. Als echter gewezen wordt op de onzinnige en zelfs afkeurenswaardige standpunten die ze hebben ingenomen, wordt wat vaag verwezen naar dat de tijden toen anders waren (maw: "ik deed mee aan de mode"), en wordt er geen duidelijk aftand genomen. Sterker, je krijgt de indruk dat ze nostalgisch-narcistisch terugkijken op die tijd, toen ze zo lekker bezig waren. En de saaie burgerlijke types die het achteraf bij het rechte eind hadden, zijn nog steeds saaie burgerlijke types waarnaar niet geluisterd hoeft te worden.

Zowel bij de (ex-)activisten als bij de lieden met een communistoide verleden bestaat dus de neiging om andere normen dan de wet aan te leggen voor zichzelf. Dat is voor een normale politieke partij natuurlijk nogal merkwaardig. Maar nog lastiger is het dat diezelfde politieke partij hoog van de toren blaast als een andere groepering een norm heeft die afwijkt van de wet ("witteboordencriminelen"), of als een andere partij iets vindt wat op dit moment is verboden (SGP als het om vrouwen, allerhande al of niet vermeend racistische groeperingen).

Die worden om de oren geslagen met lagalistische redeneringen, maar als het om de eigen partij en het eigen verleden gaat, dan is het tolerantie en relativering wat de klok slaat. Kortom: huichelaars.

WK selectie

Zolangzamerhand wordt het tijd om ons druk te gaan maken over wie v Basten
mee gaat nemen naar Duitsland. ik heb hieronder een inventarisatie en een
beredeneerde voorspelling gemaakt.

Van Basten heet steeds gezegd elke positie dubbel bezet mee te willen
nemen, en ook vast te houden aan het 4-3-3 systeem met de punt naar
achteren. Ik loop de opties per positie door. Het gaat dan vooral om de
spelers die ooit door Van Basten opgeroepen of overwogen zijn, maar er
komen er een paar bij.

Doel:
Vd Sar: zekerheid.
Stekelenburg: heel waarschijnlijk.
Timmer: idem

Andere opties (als een van de vorogaande 3 is geblesseerd):
Lodewijks: oud, nu ook geblesseerd.
Waterreus: ligt die goed in de groep?
...

Rechtsachter:
Kromkamp: was eerste keus, maar is door weinig spelen etc. op achtergrond
geraakt. Niet zo erg, matige verdediger.
Lucius: was goed alternatief, bovendien ook op andere posities
(middenveld) bruikbaar. Maar ook op achtergrond door matig spel en
blessure.
Melchiot: geprobeerd, maar heeft veel overtredingen nodig. Kan wel ook in
centrum spelen.
Heitinga: ook al uit beeld geraakt. Kan ook in centrum spelen, en is zelfs
(zonder succes) op middenveld geprobeerd. Speelt weinig.
Greene: aardige rechtsback, speelt ook in centrum en op middenveld. Is ie
goed genoeg?
Jaliens; degelijke mandekker, ook bruikbaar centraal.

Rechtscentraal achter:
Ooyer: ervaren, geode voetballer, kan op rechts spelen. Wel
blessuregevoelig. het lijkt alsof Van Basten iets tegen hem heeft (vaak
niet geslecteerd, terwijl dat wel voor de hand lag). Lijkt toch zekerheid
te zijn, als ie fit is.
Boulahrouz: zekerheid, mits fit. Wel blessuregevoelig.
Vlaar: onervaren. Alleen optie als Ooyer of Boulahrouz niet kan.
Stam: wil niet, maar zou wel versterking zijn. Kan ook rechtsback spelen.
Nu wel weer geblesseerd.

Linkscentraal achter:
Mathijsen: zekerheid. Wel nogal stijf links, waardoor hij minder makkelijk
op rechts opereert.
Opdam; heeft het eerder dit jaar goed gedaan in Oranje. Ligt voor de hand
om mee te nemen, maar speelt niet altijd bij AZ.
Hofland: heeft gespeeld, maar lijkt definitief buiten beeld.
Dingsdag; verre outsider.

Linksachter:
Van Bronckhorst: lijkt zeker. Wel gek, want kan helemaal niet verdedigen.
Opbouwend uitstekend.
De Cler: betere verdediger. Zou kunnen.
Zenden: buiten beeld.
Jansen; is aan het terugkomen van ziekte. Uitgesloten.
Emanuelson: talent, opbouwend prima, verdedigend groeiende maar niet echt
WK nivo.

Rechtsmidden:
Van Bommel: tsja. van Basten vindt m niet overtuigend geloof ik, en ik
(als enige nederlander geloof ik) ben dat met m eens. Eenbenig, niet
proaktief in de omschakeling (dat is een mooie, toch?), neiging overal net
te laat te zijn. Ik ben geen fan. Maar wel goede voetballer, etc, etc. Ik
ben benieuwd.
Hofs; zou kunnen. Goede middenvelder, aanvallend prima, past in concept.
Afellay; heeft in voorselectie gezeten. Talent ongetwijeld, maar ligt niet
voro de hand om mee te nemen naar duitsland.
Sneijder: is aan het terugkomen van blessure. Uitstekende voetballer, kan
ook op linksmiddenveld spelen. Verdedigend zwak.
De Jong: alleskunner, kan ook rechtsback spelen.
Seedorf: het lijkt alsof Van Basten hem heeft afgeschreven, maar zoals ie
nu bij Milan speelt is ie perfect voor Oranje. Als ie niet meegaat, is het
omdat ie een te grote bek heeft.
Musampa: uit beeld.

Centraalmidden:
Landzaat. Was lange tijd eerste keus op die plek. is in wat mindere vorm.
Kan ook rechts spelen. Takties sterk.
Maduro; lijkt eerste keus te zijn. Wel mindere periode, speelt bovendien
bij Ajaks op andere plaats (centraal achterin).
Boateng: verdedigend goed, takties terk, maar opbouwend ws. te zwak. kan
wel rechtsback spelen.

Linksmidden:
Cocu: zekerheid mits fit. Kan centraal midden en achter spelen.
Van der Vaart: is weer in vorm, en uitstekend bruikbaar.
Davids: begon als aanvoerder, maar nu nogal buiten beeld. Kun je er toch
heel goed bijhebben, en kan ook links achter spelen.
Janssen: zat laatst bij voorselectie. Lijkt mij kansloos.
van Galen; 1 interland dus, maar gaat niet mee.
Lindenbergh: is reserveoptie, lijkt me. kan ook centraaal en linksacher spelen.

Rechtsvoor:
Castelen: meest voor de hand liggend keus, mits fit.
Yildirim: 1 interland, maar geen succes. Zal niet meegaan, ondanks vrije
trap en voorzet.
Denneboom: idem, maar zonder vrije trap en voorzet.
Meerdink: eigenlijk wel bruikbaar, maar toch niet voor de hand liggend.
Naar mijn idee niet goed genoeg.

Centraal voor:
Van Nistelrooij; zekerheid.
Kuijt: vrijwel zeker, zal ook wel rechts gebruikt worden. Hoop dat ie nog
fit en scherp is tegen die tijd.
Makaay; past niet zo best in concept. goede spits, maar werkt nooit lekker
in NL 11tal. Ook geen breekijzer.
Vennegoor of Hesselink: breekijzer.
Huntelaar; zou alternatief voor vennegoor kunnen zijn. kan hij dit nivo aan?
John: uit beeld.
Van Hooydonk: uit beeld.
Babel: slecht seizoen, voorlopig uit beeld. is wel alternatief op links.

Linksvoor:
Robben: zeker mits fit.
Van Persie: tsja. Af en toe schitterend, maar past hij in dit systeem?
Meer iets voor 2-spitsen-taktiek. Te traag als linkerspits. En hoe ligt ie
in groep? Toch grote kans om mee te gaan, lijkt me.
Van den Bergh: geen totale mislukking, gaat niet mee.
Bobson: gaat niet mee.
Kalou: gaat mee als ie toch een pas krijgt op tijd. Is onwaarschijnlijk.

Samenvattend:

Zeker (behoudens blessures):
Doel; VdSar, Stekelenburg, Timmer.
Achter: Ooijer, Boulahrouz, Mathijsen, Van Bronckhorst (merkwaardig)
Midden: De Jong, Landzaat, Maduro, Cocu, Vdvaart.
Voor; Castelen, vNistelrooij, Kuijt, Robben

Totaal; 16.

Zeer waarschijnlijk:
Sneijder, Van Persie (toch), Opdam.

Of-of-gevallen:

Vennegoor of Huntelaar of Hesselink.
Jaliens of Greene of misschien toch Melchiot.
De Cler of Emanuelson.

Moeilijke gevallen:

Van Bommel. Bekend verhaal.
Davids. Misschien Of-geval met Boateng.

Mogelijke verrassingen:
Kalou.
Seedorf.
Dingsdag.
Boateng.

Ik kom uit op volgende selectie:
Doel: Sar, Stekelenburg, Timmer.
Achter: De Jong, Jaliens, Ooijer, Mathijsen, Boulahrouz, Opdam, Van
Bronckhorst, Emanuelson.
Midden: Sneijder, Landzaat, Maduro, Cocu, VdVaart, Davids.
Voor; Castelen, Kuijt, vNistelrooij, Vennegoor of Hesselink, Robben, Van
Persie.
Dat zijn er 23.

En dan verder de vor de hand liggende reserveopties:
Boateng, Vlaar, Huntelaar, Greene, Hofs, Lindenbergh, etc.

Meritocratie

Dit was een goed verhaal, al zeg ik het zelf. Ik kom er op door het interview met Ultee in de NRC van zaterdag 25 maart.

Don Giovanni van Opera Zuid

Donderdagavond de beruchte Don Giovanni-productie van Opera Zuid gezien en gehoord. Er si al veel negatiefs over gezegd en helaas: terecht. Laat ik er maar niet teveel over zeggen. het idee om zonder recitatief te werken was geen goed idee. Misschien had een soort concertante uitvoering nog wel gekund, maar om dan op moment dat dat toch nodig is in het verhaal te moeten kijken naar zangers die een wat lullige pantomime staan op te voeren in doodse stilte, is absurd.


De boventiteling gaf slechts een samenvatting, waardoor nog meer in het water viel, bijvoorbeeld de catalogus-aria van Leporello.



Daar kwam ook nog bij dat Donna Anna (Claudia Petacca) niet bij stem was, en grote moeite had met de hoge noten in Non mi dit en vooral Or sai chi l'onore. de aart die deze stukken hebben, viel dus ook dood.
De rest van de cast was redelijk goed, maar de samenwerking met het orkest leit te wensen over. De timing klopte af en toe niet, en het as mij niet duidelijk waaraan dat lag.

Fukuyama rides again (2)

Hier de reaktie van Charles Krauthammer op Fukuyama's In memoriam voor de neo-cons. Eerder schreef ik er hier over.

de productivteit van de vergrijzing

Dat is een probleem: niet alleen neemt het aandeel van de zorg toe in de
economie, maar ook blijft de ontwikkeling van de produktiviteit in die
sector achter bij de rest van de economie, hetgeen ervoor zorgt dat de
zorgkosten neit alelen als totaal, maar ook als eenheid sneller stijgen
dan het gemiddelde (het orkerst/strijkkwartet/kapper-effect).

Maar dit biedt uitkomst:
http://news.yahoo.com/s/afp/20060314/lf_afp/afplifestylejapan

Goed plan.

Setright

Ik verneem (6 maanden later) dat de auto-journalist LJK Steright is
overleden.

Dit is het in memoriam dat Gavin Green, de huidge hoofredacteur van Car,
aan hem wijdde.

http://www.nzmotorsport.co.nz/content/newsarticle.cfm?pLive&id=6025

De vleugels van Verbeek

Afgelopen zondag heb ik me zitten verbazen over Gertjan Verbeek, de
trainer van Heerenveen.

Wat was het geval? FC Utrecht miste alle voor de hand liggende
vleugelverdedigers door blessures en schorsingen, en was dus gedwongen
met noodoplossingen te komen.

Dat betekende: aan de linkerkant de 19-jarige Erik van Buren, die voor
het eerst in het eerste 11tal speelde, en aan de rechterkant de
middenvelder Hans Somers. Beide spelers misten ervaring als vleugelback.
Somers is bovendien voor die positie aan de trage kant, maar hij is
natuurlijk wel een ervaren voetballer.

Wat stelde Verbeek daartegenover? Aan de linkerkant de snelle,
opportunistische Nilsson, en aan de rechterkant de handige aar nogal
langzame Yildirim.

In de wedstrijd werd al snel duidelijk dat Van Buren het moeilijk had
tegen Nilsson. Maar tot kansen leidde dat niet. En ook werd duidelijk
dat Yildirim niets in te brengen had tegen Somers.

Verbeek liet deze situatie bestaan tot diep in de tweede helft, ook
ruimschoots nadat FC Utrecht op 1-0 was gekomen. Pas tien minuten voor
het einde wisselde hij Yildirim voor Prager. Die ging op de plaats van
Nilsson spelen (op links dus), en Nilsson kwam naar rechts. En daar
bleek hij veel sneller dan Somers, zoals verwacht. Somers hing als een
waterskier achter aan het shirt van Nilsson.

Ik snapte niet waarom Verbeek niet al eerder Yildirim en Nilsson
omwisselde. Yildirim zou tegen Van Buuren steeds naar binnen zijn
gekomen, over Van Buurens zwakke linkerbeen. Maar veel belangrijker:
Nilsson zou het Somers veel lastiger hebben gemaakt dan Yildirim. Een
achteruitgang kon het niet wezen.

nationale kampioenen

Met verbazing en ook wel vrolijkheid zit ik te kijken naar die rage om
"nationale kampioenen" te maken, dus bedrijven die een sterke thuisbasis
hebben, en op basis daarvan groot zijn en buitenlandse overnames plegen.

helemaal absurd wordt dat in de nutssector.

het italiaanse bedrijf Enel wil het franse nutsbedrijf Suez (tevens
eigenaar van Electrabel) overnemen. Wat doet de franse overheid? De
bekokstooft (zo lijkt het tenminste0 een snelle fusie van Gaz de France
met Suez. Zo ontstaat een "nationale kampioen" met een marktaandeel van
(op gasgebied) ik meen 87% in Frankrijk. Een vrijwel monopolist dus.

En Frankrijk denkt dat het nationale belang ermee is gediend. En dat slaat
natuurlijk nergens op. Integendeel.

Want wat gebeurt er, aangenomen dat die fusie doorgaat? De franse kampioen
gaat lekker in het buitenland overnames doen, bijvoorbeeld Essent opkopen.
Prachtig. Maar Nederland is een concurrerende markt, en er wordt voor
gezorgd dat er niet 1 partij een (bijna)monopolie krijgt. Dus moet de
nieuwe eigenaar van Essent hier sterk concurrerende tarieven vragen. En
hoe bekostigt ie dat? Door natuurlijk het bijna-monopolie op de thuismarkt
te gebruiken.

Dit gaat er dus op neer komen dat de franse consument de nederlndse
consument gaat subsidieren.

In wiens belang is zo'n fusie eigenlijk? Niet in dat van de franse
consument, dat is duidelijk. Wel misschien in het belang van de
nederlandse consument, maar dat zal in Parijs wel geen overweging zijn
geweest. Misschien in het belang van de top van beide bedrijven, want die
kunnen lekker ondermekaar zaken blijven doen. En de top van Gaz de France
gaat erop vooruit in status.

Maar daat het franse publiek dze flauwekul voor zoete koek slikt is
opmerkelijk.

Maar de rest van de wereld kan er zijn voordeel mee doen.

McCain kan het vergeten

Blijkens dit verhaal in de washingtonpost:

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/02/27/AR2006022701253.html

Maar Hillary Clinton schijnt een prettig gezicht te hebben.

Fukuyama rides again

Deze keer heeft Francis Fukuyama niet de geschiedenis ten einde verklaard,
maar slechs het neo-conservatisme. Hij doet dat in een stuk in de NYTimes,
dat helaas achter een betaal-barriere zit. Ik zal het daarom in grove
trekken samenvatten.

Fukuyama schetst de historische wortels van het neo-conservatisme, en
noemt daarbij 4 belangrijke kenmerken:
- de aandacht voor democratie, mensenrechten en de interne politiek van
staten
- het geloof dat Amrikaanse kracht (ook militaire kracht) kan worden
gebruikt voor het behalen van morele doelen
- scepsis over de mogelijkheden en toepasbaarheid van internationaal recht
en internationale instituties zoals de VN
- de opvatting dat "social engineering" doorgaans leidt tot onverwachte,
onbedoelde en ongewenste resultaten.

Het is duidelijk dat er tussen het tweede en het vierde punt spanning zit.
Volgens Fukuyama verdween bij veel neo=conservatieven na 1989 sloeg het
evenwicht tussen die twee punten door naar het gebruik van (militaire)
macht. Dit werd gevoed door het gemakkelijke ineenzijgen van de
communistische regimes in Oost-Europa. En door de gebeurtenissen van 9/11
werd de neiging om de kracht van de VS te gebruiken acuut. In de State of
the Union van 2002 werd de zgn. Bush-doctrine afgekondigd, waarin de VS
het recht claimt om, met de beste bedoelingen, unilateraal in te grijpen
als de bevordering van de democratie en wereldvrede dat vereist. Dat
leidde tot de inval in Irak, met de bekende gevolgen, en tot een isolatie
van de VS in de wereld.

Fukuyama betreurt dat. Hij constateert verder dat het introduceren van
democratie niet altijd zo makkelijk gaat als het ging in Oost-Europa, en
dat sommige neo-cons dat zwaar hebben onderschat. Opmerkelijk is dat
Fukuyama het neo-conservatieve standpunt dat de Amerikaanse macht moreel
goed is en daarom niet bedreigend is voor andere brave staten,
onderschrijft. (Terecht wat mij betreft, maar dat terzijde.) Maar hij
meent wel dat de "benevolent hegemony" niet werkt en niet zal werken,
onder andere omdat het Amerikaanse volk de inspanningen die daarvoor nodig
zijn, niet blijft opbrengen.

Wat dan? Fukuyama komt hier met een aantal goede maar ook nogal voor de
hand liggende aanbevelingen: meer werken via internationale instellingen
(toch), maar niet uitslutiend de VN, strijden voor de "ziel' van de
molsimes, enzovoort. Hij wil zeker niet terug naar het "realisme" van
voorheen, waarin allerhande dictators werden gesteund, zolang die de VS
maar steunden.

Hoe dan ook: Fukuyama wenst zich geen neo-conservatief meer te noemen. Ik
ben benieuwd hoe Charles Krauthammer, met wie Fukuyama een stevige
polemiek heeft uitgevochten, hierop gaat reageren.

Aardige testjes

Dit is wel aardig. testjes om je politieke positie te bepalen. Bij mij klopte het.

http://sturman.net/quiz/politiek/
http://sturman.net/quiz/egoisme/index.php?site=

Probeer maar eens.

Great Firewall

Interessant verhaal: software om de chinese firewall te omzeilen, zonder dat men in China sporen achterlaat:

artikel in de canadese krant Globe and Mail.

Eenbenigheid

Gisteren zitten kijken naar het einde van Betis - AZ (2-0). Die tweede goal was natuurlijk een treurige actie van Joris Mathijsen. Timmer gooit bal uit naar Mathijsen (beetje link, maar goed), die op rand 16 staat. Mathijsen krijgt die bal met zijn rechterzijde naar het doel. Robert komt er aan om druk op M te zetten. het is simpel om de bal af te schermen: linkerbeen stand, rechts bal aannemen en desnoods wegperen.



Maar Mathijsen is links. Dus hij neemt bal met linker been aan en kan dan niet meer weg peren. Robert neemt over, en schiet in, 2-0.



Ik erger me hier scheel aan. Mathijsen is een centrale verdediger, wordt geacht van grote klasse te zijn, NL 11 tal, etc etc. Maar op die positie en op dat nivo moet je als het nodig is iets met je verkeerde been kunnen. M kan dat niet, of doet het niet.



En het gekke is dat je hierover nauwelijks wat hoort. Ja, Cruijff zegt er wel eens iets over, en ikzelf natuurlijk, maar verder niemand.



Wordt er wel op getraind? Je vraagt het je af.

Theo Janssen

Ik zie tot mijn vreugde dat Van Basten (naast Hofs en Huntelaar) ook Theo Janssen in zijn voorlopige selectie heeft zitten. Prachtige voetballer.


Overigens heeft Van Gaal Janssen indertijd ook al twee keer geselecteerd voor het Nederlands Elftal.

Google in Frankrijk

Als je in google.fr intikt: 'stormfront "david irving" "white
nationalist" holocaust "nazi bund"', dan krijg je 1 hit, en de melding:
En réponse à une demande légale adressée à Google, nous avons retiré 2
résultat(s) de cette page. Si vous souhaitez en savoir plus sur cette
demande, vous pouvez consulter le site ChillingEffects.org.

Als je google.com gebruikt, krijg je 4 hits (waarvan 2 vrijwel
identiek). Een van de weggelaten hits is ironisch genoeg de CRIF, de
Conseil representatif des institutions juives de france.

Opmerkelijk. Peking is dichterbij dan je denkt.

MIDI bestendigheid

Beethoven in MIDI
Onlangs heb ik het programma Harmony Assistant aangeschaft. HA is een
muzieknotatieprogramma.

Bron van vermaak. Er kwam pert post ook nog een CD, met daarop onder
andere een set midifiles van klassieke muziekstukken,

Kleine stukken, maar ook complete symfonieen. Dus maar eens beluisterd hoe
het laatste deel van Beethoven 9 klinkt op MIDI. Vreselijk natuurlijk,
maar ik heb toch gefascineerd zitten luisteren. Want ondanks de zeer
beroerde geluidskwaliteit, of misschien wel juist daarom, kan je de
structuur van het stuk heel goed horen.

Niet alles is MIDI-bestendig. Handel bv is vreselijk: geen bal aan. Ook
niet zo'n verrassing: zelfs zonder MIDI is veel van Handels muziek, zeker
de vocale, erg gevoelig voor de uitvoering. De ene uitvoering laat je
koud, en je denkt; wat een saai stuk, en in een de volgende blijkt het
plotseling een meesterwerk.

Op zoek naar authenticiteit (2)

Enige tijd geleden schreef ik over de foto's op de Gardiner-serie van Bach-cantates. me aan doen denken: aan de "think different"-campagne van Apple van een aantal jaren geleden, waarin o.a. een foto van Gandhi voorkwam.



Apple zou anders zijn, en dat werd geillustreerd met foto's naar Gandhi dus, maar ook naar uiteenlopende grootheden als Albert Einstein, John Lennon, Pablo Picasso, Buckminster Fuller, Edison, Martin Luther King en Bob Dylan. En de koper zou, na betaling, ook anders zijn.



In die hoesjes van die Gardiner-cd's zit een soortgelijke suggestie.

AEL en CIDI

De AEL heeft enkele ongetwijfeld wansmakelijke cartoons gepubliceerd. Wat ze er mee willen? Aantonen dat de westerse verhalen over "vrijheid van meningsuiting" etc hypocriet zijn, omdat ook het westen taboes heeft, nl de holocaust.



En het CIDI is erin getrapt. Het CIDI heeft aangifte gedaan tegen de AEL vanwege deze aanstootgevende cartoons. Ik vind dat stom, want ze helpen zo de AEL hun punt te maken. Doorgaans opereert het CIDI nogal slim en verstandig, maar dit snap ik niet.

Ditrich weg?

Ik hoor dat Boris Dittrich gaat aftreden als fractievoorzitter van de
D66-fractie in de Tweede Kamer. Het is natuurlijk waar dat D66 een enorme
zperd heeft gehaald. Op zichzelf is dat niet zo erg, maar de uiteindelijke
bekentenis dat eea bedoeld was om de PvdA onder druk te zetten, is
natuurlijke inderdaad wel een blamage. Dat je zo'n spel speelt, dat hoort
er bij, vrees ik, maar je moet natuurlijk niet worden gepakt.



Maar toch, ik vind het jammer. Ik was geen fan van Dittrich, maar ik vind
wel dat ie erg gegroeid is de afgelopen jaren. koers was duidelijk wat mij
betreft: Dittrich is van de Terlouw-richting (liberaal, wil deelnemen aan
de politieke machtsvroming, geen bestuurlijke-vernieuwing-fetisjist). Zijn
verhalen waren over het alemeen zinnig en afgewogen, en zijn optreden in
de media vaak verfrissend: helder, durfde dingen te zeggen waarvan hij
wist dat ze minder goed zouden vallen in de peilingen, goed nederlands in
plaats van jargon.



Het was beter geweest als hij was blijven zitten. Want die rel waait wel
weer over, over een maand is er weer iets anders. En bovendien is het in
zo'n kleine fractie als D66 niet zo eenvoudig om hem goed te vervangen.
Dat zal dan wel Lousewies van der Laan worden.

Margraten

Dit is de moeite waard om even te volgen:




MARGRATEN Vertraging door file dreigt
de PvdA/D66/GroenLinks-lijstverbinding
in Margraten fataal te worden.Degene
die de kandidatenlijst moest inleveren
kwam in de file terecht waardoor hij
dertien minuten te laat kwam.



Het hoofdstembureau in Margraten zag
het door de vingers,maar daar was een
inwoner van Margraten het mee oneens.
Hij stapte naar de Raad van State,die
uiterlijk volgende week bepaalt of de
lijstverbinding toch mag meedoen aan de
gemeenteraadsverkiezingen in maart.



De Kiesraad heeft een negatief advies
gegeven aan de Raad van State,onder het
motto:te laat is te laat.

Googel in China (3)

Dit is de column van Stephen Mallaby in de Washington Post over Google in China. Hij kan Googles beslissing wel begrijpen, en is lovend over het idee om gebruikers van google.cn te laten weten dat er iets is weggefilterd.


Hij heeft daar wel een punt.

Google in China (2)

Het hele verhaal doet ook wel denken aan die ondernemingen die produceren mbv kinderarbeid e.d.



Dat wordt ook gerechtvaardigd met de mededelign dat men zich aan de plaatselijke wetten houdt, dat men daar anders nog verder van huis zou zijn, enzovoort. Zit allemaal wel wat in, bovendien.



Maar toch; in eigen land zou men het niet doen. Niet alleen omdat de wet het verbiedt, maar ook omdat men het als immoreel ziet.



Dat is met Google ook allemaal zo. In eigen land verzetten ze zich tegen allerhande initiatieven van de oerheid, terwijl die klein bier zijn vergeleken met wat Google in China doet.

Google in China

Onlangs kwam in het nieuws dat Google geweigerd had gegevens over zoekgedrag (voor de goede orde: het ging hier om statistische gegevens, neit om gegevens over individuele gebruikers) aan de Amerikaanse overheid ter beschikking te stellen. Heel mooi.



Maar het enige wat de overheid blijkbaar hoeft te doen is een wet maken die dat vereist. Want dan doet Google wel mee. Google houdt zich namelijk aan de plaatselijke wetten, in ieder geval in China.



Google.cn, de chinese Google, is in feite gecensureerd. (zie dit bericht)
Ik snap Google wel, en misschien hebben ze zelfs gelijk dat een half ei beter is dan een lege dop, maar ik word er toch niet vrolijk van.

Op zoek naar authenticiteit

In 1994 waren mijn vrouw en ik op vakantie in Griekenland. We zaten aanvankelijk in
een niet bijzonder toeristies plaatsje op het schiereiland ten noorden van
het schiereiland waarop Athene ligt, ik meen dat het Euboia is (of
zoiets).



Maar er waren nog enkele toeristen. Die leerde je vanzelf kennen doordat
er een kade langs het water was, en daar at je 's avonds. Verder was er
niks, en direct achter het dorp begonnen de heuvels met wat schaapskuddes.



Bij die toeristen was ook een ouder nederlands echtpaar (tegen de 60). We
spraken die af en toe, en het bleek dat zij daar elk jaar kwamen. Rustig,
zo echt grieks, enzovoort, enzovoort. Met als hoogtepunt dat ze dan
speciaal ook op bezoek gingen bij een schaapherder, een heel eenvoudige
man, maar toch een heel goed contact, een echte vriend, etc. (Ik geloof
dat zij enigszins grieks spraken.)



Ik heb het altijd wat moeilijk bij dit soort onthullingen. Misschien is
het echt zo, maar het lijkt me emotionele kitsj. Ik heb er maar heel
begrijpend op geknikt. Heel mooi, heel echt.



Ik moet hieraan denken bij de nieuwe serie opnames van John Eliot Gardiner van de cantates van Bach. Het zijn ongetwijfeld uitstekende opnamen, maar de CD's hebben hoesjes waarop steeds een Zeer Authentiek Persoon staat. Een Oude Vrouw In Een Nepalees Bergdorp Met Een Hoofddoek. Dat werk.



Het zijn heel mooie foto's, daar niet van. Maar ze ergeren mij wel. Ze geven een (bedoelde) suggestie van alomvattende humaniteit, spritualiteit en authenticiteit die volgens mij gratuit is.

Donald Harstad: The Big Thaw ***

Waarschuwing; als u dit boek nog wilt lezen, kunt hier beter stoppen.



Donald Harstad schrijft policiers over deputy-sheriff Carl Houseman in een landelijk county van Iowa. Zijn boeken hebben een prettige, on-macho toon. De procedures worden utigelegd, hetgeen in dit boek zelfs leidt tot een bijlage over het gebruik over de politie-radio van zogenaamde 'ten-codes".



In de eerste hoofdstukken schetst Harstad effectief een dorp in Iowa in de vrieskou van januari. Op een boerderij worden twee lijken gevonden, en het is een raadsel wie de dader is. Dit gedeelte van Harstads boeken is uitstekend. Rustig tempo, plattelandsatmosfeer, scherp getekende details.



Maar evenals in de andere boeken van Harstad loopt hetdaarna uit de hand. na veel omwegen blijken de morden verband te houden met een ingewikkeld plan van een geheimzinnige extreem-rechtse leider, Gabriel. (Deze Gabriel speelde ook al in eerdere verhalen van Harstad een rol.) ook de FBI speelt een rol. Het is allemaal wat vergezocht, en ook de ontknoping is ingewikkeld, lang uitgesponnen, en onwaarschijnlijk.



Ik hoop dat Harstad wat minder veelomvattende achtergronden gaat kiezen, en in plaats daarvan gewoon plaatselijke misdrijven als basis neemt. Dan zouden zijn boeken waarschijnlijk uitmuntend zijn.



Er zitten ook twee opvallende onwaarschijnlijkheden in het verhaal. De ene is niet belangrijk, maar jusit daarom zo onlogisch. Houseman ontdekt de lijken op de boerderij. Hij wil overleggen met het politie-bureau, maar is bang dat de politie-radio wordt afgeluisterd. Hij besluit te bellen, en neemt in arren moede maar de telefoon in doe boerderij, hoewel daar best interessante vingerafdrkken of zo op kunnen zitten. Hij noch zijn collega hebben een mobiele telefoon. het verhaa; speelt echter in 1998, en toen waren de cell phones al wijd verbreid. En inderdaad wordt in de rest van het verhaal wat afgebeld via die cell phones. Vreemd, want er is in het verhaal geen reden waaorm Houseman speciaal op die vaste telefoon moet bellen.



De andere onwaarschijnlijkheid is ernstiger. De bende van Gabriel pleegt in een plaatsje in het county tegelijkertijd een overval op een bank en op een drijvend casino. De politie probeert uit te vinden of Gabriel nou in die bank of op die boot zit. Hij blijkt natuurlijk op geen van beide plaatsen te zijn, maar van elders in het plaatsje het commando te voeren (van uit een geparkeerde auto acher het politiebureau.) Hierdoor krijgt men Gabriel niet te pakken. Dit is onwaarschijnlijk, want het is juist heel voor de hand ligend dat hij niet in die bank of op die boot gaat zitten. En dit speelt in de plot wel een rol.



Affijn, vanwege het sterke begin, de prettige toon, de eloofwaardige weergave van het politie-werk en de fraaie schildering van Iowa krijgt The Big Thaw 3 ***.

Charles Krauthammer over de "diplomatieke oplossing" van Europa in de kwestie-Iran. Gespierde taal, zoals gebruikelijk, maar gelijk heeft-ie wel.


Dat de "dialoog" niet zou werken, was duidelijk, en dat is dus ook gebleken.


Wat wel een vraag blijft: het kan niet anders dan dat de Amerikaanse regering niet heeft geloofd in de Europese pogingen. Je kunt van Bush c.s. veel zeggen, maar niet dat ze geloven in slap gelul. Dus waarom hebben zij niet ingegrepen? Schatten ze de Iraanse dreiging niet groot in? Vonden ze het eigenlijk wel best de veelgeroemde Europese diplomatie een afgang te laten beleven? Zagen ze geen andere mogelijkheid, gezien de positie van vooral China? Of nog iets anders?

Zo gaat dat

Gisteren vernam ik


a. dat de Iraanse president Ahmadinejad een wetenschappelijke conferentie
wil organiseren om te praten over over de vraag of de zgn holocaust wel of
niet bestaan heeft. Hij constateert voorts dat je in het westen overal
over mag praten, behalve over dit onderwerp.


b. dat een zakelijk initiatief, Helmpje geheten, een oranje versie van de duitse WO2-helm wil gaan verkopen aan supporters bij het WK.

Harlan Coben: The Innocent (2)

Jos meelt:

"Ik heb dat boek van Harlan Coben gelezen. En jij durft literaiderere boeken te veroordelen voor ongeloofwaardigheid? Ha! Zelfs het door jou zo versmade Da Vinci Code kan hier nog een puntje aan zuigen.

Verder overigens een erg vermakelijk boek. Als tussendoortje. Maar ik moet er toch niet aan denken dat ik alleen maar dit soort boeken zou lezen. Dat doe jij toch ook niet, hoop ik."

Nee, ik lees niet alleen dit soort boeken.

En inderdaad: ongeloofwaardig is de plot van The Innocent zeker. Die Nevada-connectie, en de Werdegang van Sister Mary Rose is totale onzin. Vanaf het moment dat dat de overhand neemt, wordt het boek ook "putdownable".

Maar het begin is prima. De brave borst die tevens hoofdpersoon is (ik ben zijn naam even kwijt) wordt goed neergezet, en de paranoia die hem bevangt is pakkend. En Coben schrijft goed.

Alleen gaat Coben gebukt onder een probleem wat veel thriller-schrijvers hebben: er wordt een grote angst gecreeerd. Die is juist zo groot omdat ogenschijnlijk gewone mensen ermee worden overvallen. Om dat te verklaren moet iets heel ingewikkelds worden verzonnen, met verrassingen en al. Doe je dat niet, dan is 100 bladzijden voor het einde al duidelijk hoe de vork aan de steel zit, en dat wil men niet.

Daarnaast heb je natuurlijk ook altijd het oude raadsel: waarom gaat ie niet gewoon naar de politie? In het geval van The Innocent wordt dat min of meer aannemelijk gemaakt doordat de hoofdpersoon al eens voro doodslag is veroordeeld (op zichzelf trouwens, gezien de omstandigheden, ook nogal onwaarschijnlijk). Maar helemaal bevredigend is dat allemaal niet.

Maar ik begrijp dat Jos het geen 3 sterren waard vond?

Birgit Nilsson

Ik lees net dat Birgit Nilsson is overleden. Al op 25 december, maar nu
pas bericht.

Gas

naar aanleiding van de gasboycot door Rusland van de Oekraine is er veel
aandacht voor de macht die Rusland aldus heeft. Terecht.

Maar er is ook een andere kant aan de zaak: het westen heeft er des te
meer belang bij dat Rusland een fatsoenlijk land is of wordt. Hoe meer gas
naar het westen, hoe meer goede ideeen naar het oosten worden
geexporteerd. Ik denk dat de kracht daarvan voor Poetin en de zijnen niet
weerstaan zal kunnen worden. Pogingen tot regulering of beperking zijn
zinloos in het interne-tijdperk. En de moderne communicatie-middelen
afsluiten praktisch onmogelijk.

Petrolisme

In deze column schetst de NYTimes columnist Thomas Friedman waarom de VS een hun energie-verbruik drastisch moeten terugschroeven, en waarom ze daartoe een energie-belasting moeten invoeren. (De link is naar een betaalde pagina van de NYT. Dat is jammer, maar daaraan is niks te doen. Voor de meesten zal ie dus niet werken.)

Friedman geeft de gangbare argumenten hiervoor: milieu, afhankelijkheid van allerhande dubieuze regimes die daardoor de VS kunnen chanteren.

Maar hij gebruikt ook nog een ander argument: "makkelijke" inkomsten van delfstoffen, vooral olie en gas, hebben een desastreus effect op een samenleving. Hij geeft een aantal voorbeelden, maar het sprekendst is natuurlijk Nigeria. Dat land heeft veel mogelijkheden (zeker voor Afrikaanse begrippen), maar doordat het politiek al jaren een puinhoop is, komt er van die mogelijkheden helemaal niets terecht. Integendeel. En dat komt voor een deel door de olie-inkomsten. Juist die maken het slecht regeren van het land aantrekkelijk en ook makkelijk mogelijk. En ze maken het mogelijk om de constructieve krachten in de samenleving "af te kopen", zoals in een aantal Arabische landen gebeurt. Wat is er over van bijvoorbeeld Koeweit als de olie op is?

Een ander, recent, voorbeeld is Tsjaad, naar blijkt uit dit artikel in de NRC. Een straatarm land, waarin olie is gevonden. De Wereldbank heeft een enorme lening gegeven, met de afspraak dat een groot deel van de olie-opbrengsten gestoken zal worden in allerhande activiteiten die de economie en maatschappij van Tsjaad doen ontwikkelen. Er komt niks van terecht, omdat de regering het geld toch gebruikt om zichzelf in het zadel te houden. Dat ligt niet alleen aan die regering, maar ook aan allerhande interne en externe onruststokers die worden aangetrokken door de olierijkdom, maar het feit blijft dat de olie-inkomsten nauwelijks worden gebruikt voor ontwikkeling.

Friedman noemt dit verschijnsel "petrolisme", en heeft het over ontwikkelingslanden, maar het is interessant om te kijken wat het effect van "makkelijk geld" in rijke landen is.

Omdat olie-inkomsten e.d. daar een veel kleiner deel van het BNP uitmaken is het effect kleiner. Maar ook daar zie je effecten. In de VS bijvoorbeeld is in staten, bijvoorbeeld Texas, waar de olie wordt gewonnen corruptie en aanverwante verschijnselen een groter probleem dan elders. En ook in Nederland is het effect van de gas-inkomsten niet onverdeeld positief. Ik vrees dat de stelling houdbaar is dat die gas-inkomsten vooral zijn gebruikt voor het optuigen en vooral overeind houden van een sociaal stelsel wat de kracht van de Nederlandse economie verzwakt.

Ik vraag me af hoe dat nu is in rijke landen met hoge olie-inkomsten. Vooral Noorwegen is het onderzoeken waard.

gas

Naar aanleiding van de gasboycot door Rusland van de Oekraine is er veel
aandacht voor de macht die Rusland aldus heeft. Terecht.

Maar er is ook een andere kant aan de zaak: het westen heeft er des te
meer belang bij dat Rusland een fatsoenlijk land is of wordt. Hoe meer gas
naar het westen, hoe meer goede ideeen naar het oosten worden
geexporteerd. Ik denk dat de kracht daarvan voor Poetin en de zijnen niet
weerstaan zal kunnen worden. Pogingen tot regulering of beperking zijn
zinloos in het interne-tijdperk. En de moderne communicatie-middelen
afsluiten praktisch onmogelijk.

Carl Hiaasen: Lucky You *

Waarschuwing: als u het boek nog wilt lezen, en u wilt niets van de plot weten, dan kunt u beter niet verder lezen.

Hiaasen is altijd lachen, en dat is in dit geval dus ook weer waar. Het verhaal bevat weer de bekende Hiaasen ingredienten: hoog opgetaste humor, snelle stijl, aantal verhaallijnen door elkaar heen, een daarvan heeft iets met milieu te maken.

Verhaal zit deze keer ruwweg als volgt in mekaar: erg brave zwarte dame (JoLayne Lucks), groot dierenvriendin ook, koopt loterijticket. Ze wint, maar ze moet de prijs delen met twee heren die een ander winnend ticket hebben gekocht. Deze twee heren zijn domme blanke racisten. Zij willen van de winst een prive-legertje oprichten. Zij besluiten JoLayne te beroven van haar ticket.

JoLayne, die van de winst een stuk bos wil kopen om dat te behoeden voor (uiteraard criminele) projectontwikkeling, wordt te hulp geschoten door journalist Tom Krome. Gezamenlijk zetten ze de achtervolging in.

Zoals gebruikelijk zijn er wat zijlijnen. Het dorp waar JoLayne woont bevat een aantal attracties voor pelgrims: een huilend Mariabeeld (werkend mbv de ruitensproeierpomp van een Honda), een heer met gaten in zijn handen, enzovoort. En verder is Krome nogal een schuinsmarcheerder: zo houdt hij het met de vrouw van een rechter. Die rechter, Arthur Battenkill, Jr, blijkt nogal wraakzuchtig te zijn, hetgeen een aantal hilarische dialogen oplevert.

Affijn, het komt allemaal helemaal goed. En Lucky You leest als een trein, maar de karakters zijn wel erg van bordkarton. De boeven, Bode Gazzer en Chub, zijn zowel erg slecht als erg dom, en dat is uiteindelijk een saaie combinatie. En daardoor verliest het boek ook aan spanning. Het moet het van de hilariteit en de flitsende stijl hebben, niet van de plot.

Uiteindelijk leidt dat tot 1 *.

Krauthammer over Sharon

Goed stuk van Charles Karuthammer over de situatie van Israel na Sharon. Want het ziet er wel naar uit dat het daarop uit zal draaien.

Don Carlo

Gisteravond de Opera Rara opname van Don Carlo (van Verdi) olv Horst Stein met o.m. Franco Corelli (als Carlo), Gundula Janowitz (Elisabetta) en Shirley Verrett (Eboli) geluisterd. Een prachtige opname, en nog live ook. En hoewel Don Carlo een lange en voor de zangers zware opera is, staat dat vooral Janowitz en Verrett niet in de weg om een schitterende prestatie te leveren.

Tu che la vanita (helemaal aan het einde van de avond!) wordt adembenemend gezongen door Janowitz. Vooral het slot is prachtig.
Maar nog meer is Verretts O don fatale het hoogtepunt van de opname. Verrett geeft een versie die qua kracht en durf lijkt op haar uitvoering op de Giulini-opname. Maar die is opgenomen in de studio....
Het publiek breekt dan ook de zaal af.

Economische vrijheid

Elk jaar publiceert de Heritage Foundation (een conservatieve Amerikaanse denktank) een index van landen vwb economische vrijheid. Dit is 'm voor 2006.
Nederland staat gedeeld 16e.
Wel aardig om eens door te kijken.