Monday, July 31, 2006

Kissinger over diplomatie


Verstandige woorden van de oude Henry: The risk of war lies in exceeding
objective limits; the bane of diplomacy is to substitute process for
purpose. Diplomacy should not be confused with glibness. It is not an
oratorical but a conceptual exercise. When it postures for domestic
audiences, radical challenges are encouraged rather than overcome.

Compleet artikel in de Wash. Post;
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/07/30/AR2006073000546.html

Friday, July 28, 2006

Thomas Friedman over Libanon

Thomas Friedman over het Midden-Oosten:

"In part, though, this madness is home-grown. I sat at a swank rooftop
restaurant the other night with some young Syrian writers and listened to
a discussion between a young woman dressed in trendy clothes, talking
about how she would prefer to see Israel disappear, another writer who
argued that Nasrallah was an Arab disaster, and an Arab journalist who
described the “pride” and “dignity” every Arab felt at seeing Hezbollah
fight Israel to a standstill.

When will the Arab-Muslim world stop getting its “pride” from fighting
Israel and start getting it from constructing a society that others would
envy, an economy others would respect, and inventions and medical
breakthroughs from which others would benefit?"

url: http://select.nytimes.com/2006/07/28/opinion/28friedman.html

Monday, July 10, 2006

Thuram

Iedereen praat over Zidane en Cannavaro, en een beetje over Pirlo, maar
voor mij was ook Lilian Thuram een grote uitblinker. De Cannavaro van
Frankrijk, zeg maar. En altijd een uitstekende voetballer geweest.

Friday, July 07, 2006

YouOS

Dit is leuk: www.youos.com

Een WebOS, eindelijk. Het is een alpha release, dus het rammelt, maar
het lijkt te werken.

Thursday, July 06, 2006

Ambtenaren

Zoals bekend gaat aan de zuidas in A'dam een maand lang zwaar gewerkt
worden: afsluitingen van A10 en A4 zijn het gevolg.

Dus ontwikkelt de overheid allerlei voortreffelijke initiatieven. Het
belangrijskte is: als je bedrijf in dat gebied zit, kun je voor EUR 30
een kaart krijgen voor het OV van je huis naar je bedrijf. Dat is mooi,
en het is spotgoedkoop. Goed idee.

Men had verwacht 30,000 kaarten te verkopen, maar het zijn er veel
minder, ik geloof ongeveer de helft. Wat raar. Die domme bedrijven toch.
Lease-eikels. Etc.

Totdat je naar de voorwaarden kijkt. Het moet worden aangevraagd voro 9
juni (de actie begint 21 juli of zo). Zo kijken mensen niet, ze gaan
zoiets korter van tevoren bekijken.

En dan: je kunt niet individueel meedoen, maar het bedrijf moet het
doen, en moet het dan ook nog eens voor alle medewerkers doen.

Tsja, dat werkt natuurlijk niet.

1. vrijwel overal is het woon-werk-vervoer de zorg van de medwerker,
neit van het bedrijf. Waarom zou een bedrijf extra kosten en moeite
maken om dit te regelen?

2. Want als het voor alle medewerkers moet, dan meot je dus gaan
invenatariseren wie wil, etc, etc, voordat je besluit. Enorm gedoe.

3. Die schatting is lastig, want: niet iedereen werkt op kantoor,
sommigen wonen in Amsterdam of Amstelveen, en hebben niets aan zo'n
kaart, sommigen zijn hoe dan ook de auto niet uit te krijgen, sommigen
hebben al een OV-abo, en tenslotte: velen zullen met vakantie zijn.

Waarom deze constructie? Waarom niet gewoon wergevers individueel een
kaart geven? Maak de prijs dan wat hoger, dat zal geen probleem zijn.

Is het gewoon donmheid? Of is er die rare gedachte dat bedrijven op een
of andere manier verantwoordelijk moeten worden gemaakt voor zaken die
individuele werknemers aangaan?

Je ziet dat ook bij de idiote kinderopvangregeling.

Wednesday, July 05, 2006

Barbier

Afgelopen maandag voor de laatste keer naar de Barbier (Rossini) in de
Dario Fo-regie geweest. Ik ben er de afgelopen jaren al zeker twee keer
eerder heen geweest, en het blijft een leuke voorstelling, al is de
regie af en toe wel erg druk. Maar de hoogtepunten daarvan blijven
werken. De schitterende verbeelding van de laster-aria van Don Basilio
(La Calomnia, prachtig stuk trouwens), het gedoe met de pop van Don
Bartolo in de finale van de eerste akte, het nergens op slaande maar wel
amusante geklooi met het paard, de gondels.

Wat wel iedere keer opvalt is het enorme verschil in kwaliteit tussen de
eerste en de tweede akte. De eerste is niet alleen veel langer, maar ook
veel leuker. Vrijwel alle sterke muziek van de Barbier zit in de eerste
akte. De tweede lijkt veel meer haastwerk.

De uitvoering was adequaat. Rosina (Silvia Tro Santafé) en vooral graaf
Almaviva (de voortreffelijke Antonino Siragusa, een favoriet) sprongen
er in positieve zin uit.

Affijn, voor de laatste keer deze Barbier. Jammer.