Simon Boccanegra

Ik heb ooit eens bewwerd dat de opera's van Verdi "uitvoeringproof' zijn:
zelfs met een matige bezetting en een rare regie blijven ze werken. Ik
denk dat dat voor vele echt zo is: Rigoletto, Ballo, Traviata
bijvoorbeeld. Voor andere minder: Trovatore en Don carlos bijvoorbeeld
zijn erg gebaat bij eens terke cast.

Maar het geldt in ieder geval niet voor Simom Boccanegra. Ik ben onlangs
naar een opvoering daarvan geweest van DNO, en het was een ramp. het
verhaal van Boccanegra is lastig te volgen, en de regie maakte dat gans
onmogelijk. Een zeer duister gedoe met erg veel tentdoek. En in het begin
een blauwe belichting waardoor het geheel (voro mij althans) zeer
vlekkerig werd. De scene in de Senaat (normaal een van de hoogtepunten)
werkte totaal niet meer. pas in de tweede akte zag de muziek kans om door
het tentdoek heen te breken, en begon het, ondanks de regie, een beetje te
werken.

Muzikaal gezien was de uitvoering adequaat. Zangers redelijk tot goed, met
vooral een sterke Scandiuzzi (Fiesco) en (opemrkelijk) Portilla (Adorno),
orkest redelijk. Toch lijkt Metzmacher mij geen echte Verdi-dirigent. hoe
dan ook: daaraan lag het niet. Het lag aan de regie dat het een matige
avond was.

Commentatoren

<A href="http://www.project-syndicate.org/commentary/tetlock1">Aardig stuk
van zekere Tetlock</A>. Hij verbaast zich erover dat commentatoren die
maar wat roepen, of in ieder geval zich zekerder voordoen dan
gerechtvaardigd lijkt, zoveel aandacht (blijven) krijgen. Inderdaad, een
overdrijver levert betere televisie, maar er is antuurlijk nog iets: een
zwaar aangezette opinie is makkelijker te falsificeren. Dat is dus een
goede eigenschap. Niemand zit op "enerzijds...anderzijds"-gelul te
wachten, en niet alleen omdat het saai is.

productiviteit van de vergrijzing (2)

De link in deze pagina werkt niet meer; ging over een robot die bejaarden helpt en verzorgt. Affijn, ik had misschien ook bij dat kapperseffect moeten zeggen dat dat ook wel als het Baumol-effect (of de wet van Baumol) bekend staat.

Turn of the Screw

Vorige week zondag ben ik naar The Turn of the Screw (Britten) van de Reisopera geweest. Ik ben niet zo'n Britten-fan, geloof ik, maar dit is wel een zeer dwingend stuk. Vrijwel van het begin aan zuigt het mee. Dat ligt aan de muziek, in combiantie met toneel en handeling. De muziek "los" is (vermoed ik) veel minder dwingend.



Het verhaal (van Henry James) is wat mij betreft wat gedateerd: gouvernante ziet verschijningen van haar overleden voorgangster en van de eveneens overleden butler. Tsja. is het inbeelding of niet? Ik heb niets met dat soort zaken (ja, het is uiteraard inbeelding), maar als opera werkt het wonderwel.

WK selectie (3)

En nu de definitieve selectie:

Doel: Sar, Stekelenburg, Timmer.

Geen verrassingen.

verdediging: Jaliens, Kromkamp, ooijer, Boulahrouz, Heitinga, Mathijsen,
De Cler, Van Bronckhorst.

Geen Opdam: erg lullig voor hem. Wel Kromkamp. En Heitinga, maar dat zat
er aan te komen.

Middenveld: Bommel, Sneijder, VdVaart, Maduro, Cocu, Landzaat.

Geen verrassingen, nou ja: geen De Jong en geen Boateng. Davids wisten
we al.

Voor: Kuijt, Nistelrode, Vennegoor of Hesselink, Van Persie, Robben, babel.

Geen Huntelaar. Geen Castelen: lullig voor hem. En wel Babel: opmerkelijk.

Ik had er dus 5 fout: Castelen, Opdam, De Jong, Emanuelson, Davids niet,
en wel: Kromkamp, Heitinga, Babel, de Cler, Bommel.

polarisatie en heterogeniteit

Dit is een interessant verhaal van de socioloog Flache.



Ruwe strekking: meer contact leidt of kan leiden tot polarisatie van
groepen. Dus bijv gemengde (wit-zwart) scholen zou wel eens minder
integrerend kunnen zijn dan gedacht. Het verbaast mij niet; het spoort wel
met eerdere observaties.

Krauthammer over de olieprijs

Charles Krauthammer over de hoge olieprijs, de oorzaken (veel vraag, weinig aanbod) en vooral de reactie in Washington daarop.



"Iowa grows corn and chooses presidents."



:)