nationale kampioenen

Het ziet er naar uit dat de nationale-kampioenen-waanzin, zoals die in bv
Frankrijk heerste, is overgeslagen naar NL. Bij de fusie (of wat het ook
is) van Essent en Nuon hoor je ook dat gekwaak over "grote nationale
speler", enzovoort. En inmiddels gaan er ook geruchten dat ABNAmro en ING
zouden willen samengaan.

Maar in wiens belang zijn dit soort fusies of overnames nou eigenlijk?

Aandeelhouders? Nee, die hebben meer financieel belang bij een overname
door een sterke buitenlandse partij, want dat levert meer op. En als het
de aandeelhouder om de ontwikkeling op lange termijn gaat, dan kan
inderdaad schaalvergroting nuttig zijn, maar waarom zou dat met een partij
uit hetzlefde land moeten zijn? Alleen als de fusie leidt tot een
monopolie of iets wat daarbij in de buurt komt, heeft de aandeelhouder er
duidelijk voordeel van, maar dat is uiteraard vanuit een ander perspectief
ongewenst.

Het is dan ook niet raar dat die nationale kampioenen niet ontstaan vanuit
de druk van normale aandeelhouders.

Consumenten? Nee, absoluut niet. Die zijn geholpen met concurrentie, en
die wordt zo beperkt. Consumenten moeten ertegen zijn.

Wernemers dan? Dat hangt er vanaf waar ze zitten in het bedrijf. Voor het
leeuwedeel maakt het niks uit, en een deel loopt het risico om
weggeoptimaliseerd te worden. Maar er is inderdaad een klein deel wat er
vorodeel van heeft: de top. Want die gaat er in status, macht en inkomen
op vooruit.

En de toplui zijn dan ook degenen die dit soort fusies entameren en
doordrukken, soms geholpen door politici en ander dwaallichten die de
verhalen over dat er een nationaal belang mee gediend zou zijn, geloven.
Die denken dat het bestaan van een Grote Nederlandse Onderneming (in
plaats van bv twee wat kleinere nederlandse ondernemingen) NL vooruit
helpt. Maar wat is NL? Eigenlijk niet meer dan de som van de nederlanders.
En hebben die er iets aan? Welnee.

Het middenveld van Van Basten

Van Basten heeft een nogal rigide idee over hoe een middenveld moet
functioneren: er zijn 3 middenvelders. Een daarvan is "controlerend" en
speelt centraal, een is een "loper" en speelt rechts of links, en een is
"creatief" en die speelt links of rechts.

Het is wat schematisch, maar vooruit. Vervolgens gaat hij de beschikbare
spelers strak opdelen in die drie categorieen. En dat leidt tot
merkwaardige resultaten. Dat bleek gisteravond.

Nigel de Jong is gecategoriseerd als controleur. Hij speelde centraal. Dat
ging matig. Want De Jong is inderdaad geen creatieve voetballer, en hij
kan verdedigen, maar een controlerende middenvelder, zeker op die positie,
moet ook het spel enigszins kunnen verdelen naar links en naar rechts.
Schaars kan dat, De Jong minder. Daar komt bij dat een sterk punt van De
Jong juist zijn diepgang is, en zijn scorend vermogen. Daar wordt op die
plaats niet veel gebruik van gemaakt.

Denny Landzaat staat te boek als "loper". Inderdaad, zo kun je hem zien.
Maar Landzaat heeft in het verleden laten zien dat hij (ook) over een
controlerende inborst beschikt, en dat hij uitstekend op de positie
centraal uit de voeten kan. Hoe dan ook: Landzaat is niet het soort
voetballer dat doorlopend gevaar sticht voor de goal van de tegenstander.

En dan Clarence Seedorf. Die heeft het etiket "creatief" opgeplakt
gekregen. Creatief? Seedorf kan schieten, is redelijk gevaarlijk op de
rand van de 16 m, heeft een goede pass, maar creatief? Hij schept niet
doorlopend gevaar, dat niet. Een loper dan? Hij bestrijkt wel een heel
gebied, maar hij doet dat wat langzaam, en een gatendichtloper is hij
niet. Controleur? Mwah. Zou hij misschien wel kunnen, maar hij heeft ook
de neiging om uit zijn positie te lopen, en dat kun je als controleur niet
doen.

Omdat Van Basten ook heeft bedacht dat je niet twee "creatieve" spelers in
het 11-tal kunt hebben, kunnen Sneijder en Seedorf volgens hem niet samen
spelen. Het gevolg was een middenveld met drie spelers die een nogal
controlerende instelling hebben: De Jong, Landzaat en Seedorf. En
bovendien speelde Landzaat op de plaats van De Jong en andersom.

Geen wonder dat die opstelling weinig opleverde, en dat het pas ging lopen
toen Sneijder erbij kwam. En toen speelden Sneijder en Seedorf op
hetzelfde middenveld, zonder problemen. later viel Mendes da Silva nog in
voor de Jong, en ook dat was een verbetering.

m