Margraten

Dit is de moeite waard om even te volgen:




MARGRATEN Vertraging door file dreigt
de PvdA/D66/GroenLinks-lijstverbinding
in Margraten fataal te worden.Degene
die de kandidatenlijst moest inleveren
kwam in de file terecht waardoor hij
dertien minuten te laat kwam.



Het hoofdstembureau in Margraten zag
het door de vingers,maar daar was een
inwoner van Margraten het mee oneens.
Hij stapte naar de Raad van State,die
uiterlijk volgende week bepaalt of de
lijstverbinding toch mag meedoen aan de
gemeenteraadsverkiezingen in maart.



De Kiesraad heeft een negatief advies
gegeven aan de Raad van State,onder het
motto:te laat is te laat.

Googel in China (3)

Dit is de column van Stephen Mallaby in de Washington Post over Google in China. Hij kan Googles beslissing wel begrijpen, en is lovend over het idee om gebruikers van google.cn te laten weten dat er iets is weggefilterd.


Hij heeft daar wel een punt.

Google in China (2)

Het hele verhaal doet ook wel denken aan die ondernemingen die produceren mbv kinderarbeid e.d.



Dat wordt ook gerechtvaardigd met de mededelign dat men zich aan de plaatselijke wetten houdt, dat men daar anders nog verder van huis zou zijn, enzovoort. Zit allemaal wel wat in, bovendien.



Maar toch; in eigen land zou men het niet doen. Niet alleen omdat de wet het verbiedt, maar ook omdat men het als immoreel ziet.



Dat is met Google ook allemaal zo. In eigen land verzetten ze zich tegen allerhande initiatieven van de oerheid, terwijl die klein bier zijn vergeleken met wat Google in China doet.

Google in China

Onlangs kwam in het nieuws dat Google geweigerd had gegevens over zoekgedrag (voor de goede orde: het ging hier om statistische gegevens, neit om gegevens over individuele gebruikers) aan de Amerikaanse overheid ter beschikking te stellen. Heel mooi.



Maar het enige wat de overheid blijkbaar hoeft te doen is een wet maken die dat vereist. Want dan doet Google wel mee. Google houdt zich namelijk aan de plaatselijke wetten, in ieder geval in China.



Google.cn, de chinese Google, is in feite gecensureerd. (zie dit bericht)
Ik snap Google wel, en misschien hebben ze zelfs gelijk dat een half ei beter is dan een lege dop, maar ik word er toch niet vrolijk van.

Op zoek naar authenticiteit

In 1994 waren mijn vrouw en ik op vakantie in Griekenland. We zaten aanvankelijk in
een niet bijzonder toeristies plaatsje op het schiereiland ten noorden van
het schiereiland waarop Athene ligt, ik meen dat het Euboia is (of
zoiets).



Maar er waren nog enkele toeristen. Die leerde je vanzelf kennen doordat
er een kade langs het water was, en daar at je 's avonds. Verder was er
niks, en direct achter het dorp begonnen de heuvels met wat schaapskuddes.



Bij die toeristen was ook een ouder nederlands echtpaar (tegen de 60). We
spraken die af en toe, en het bleek dat zij daar elk jaar kwamen. Rustig,
zo echt grieks, enzovoort, enzovoort. Met als hoogtepunt dat ze dan
speciaal ook op bezoek gingen bij een schaapherder, een heel eenvoudige
man, maar toch een heel goed contact, een echte vriend, etc. (Ik geloof
dat zij enigszins grieks spraken.)



Ik heb het altijd wat moeilijk bij dit soort onthullingen. Misschien is
het echt zo, maar het lijkt me emotionele kitsj. Ik heb er maar heel
begrijpend op geknikt. Heel mooi, heel echt.



Ik moet hieraan denken bij de nieuwe serie opnames van John Eliot Gardiner van de cantates van Bach. Het zijn ongetwijfeld uitstekende opnamen, maar de CD's hebben hoesjes waarop steeds een Zeer Authentiek Persoon staat. Een Oude Vrouw In Een Nepalees Bergdorp Met Een Hoofddoek. Dat werk.



Het zijn heel mooie foto's, daar niet van. Maar ze ergeren mij wel. Ze geven een (bedoelde) suggestie van alomvattende humaniteit, spritualiteit en authenticiteit die volgens mij gratuit is.

Donald Harstad: The Big Thaw ***

Waarschuwing; als u dit boek nog wilt lezen, kunt hier beter stoppen.



Donald Harstad schrijft policiers over deputy-sheriff Carl Houseman in een landelijk county van Iowa. Zijn boeken hebben een prettige, on-macho toon. De procedures worden utigelegd, hetgeen in dit boek zelfs leidt tot een bijlage over het gebruik over de politie-radio van zogenaamde 'ten-codes".



In de eerste hoofdstukken schetst Harstad effectief een dorp in Iowa in de vrieskou van januari. Op een boerderij worden twee lijken gevonden, en het is een raadsel wie de dader is. Dit gedeelte van Harstads boeken is uitstekend. Rustig tempo, plattelandsatmosfeer, scherp getekende details.



Maar evenals in de andere boeken van Harstad loopt hetdaarna uit de hand. na veel omwegen blijken de morden verband te houden met een ingewikkeld plan van een geheimzinnige extreem-rechtse leider, Gabriel. (Deze Gabriel speelde ook al in eerdere verhalen van Harstad een rol.) ook de FBI speelt een rol. Het is allemaal wat vergezocht, en ook de ontknoping is ingewikkeld, lang uitgesponnen, en onwaarschijnlijk.



Ik hoop dat Harstad wat minder veelomvattende achtergronden gaat kiezen, en in plaats daarvan gewoon plaatselijke misdrijven als basis neemt. Dan zouden zijn boeken waarschijnlijk uitmuntend zijn.



Er zitten ook twee opvallende onwaarschijnlijkheden in het verhaal. De ene is niet belangrijk, maar jusit daarom zo onlogisch. Houseman ontdekt de lijken op de boerderij. Hij wil overleggen met het politie-bureau, maar is bang dat de politie-radio wordt afgeluisterd. Hij besluit te bellen, en neemt in arren moede maar de telefoon in doe boerderij, hoewel daar best interessante vingerafdrkken of zo op kunnen zitten. Hij noch zijn collega hebben een mobiele telefoon. het verhaa; speelt echter in 1998, en toen waren de cell phones al wijd verbreid. En inderdaad wordt in de rest van het verhaal wat afgebeld via die cell phones. Vreemd, want er is in het verhaal geen reden waaorm Houseman speciaal op die vaste telefoon moet bellen.



De andere onwaarschijnlijkheid is ernstiger. De bende van Gabriel pleegt in een plaatsje in het county tegelijkertijd een overval op een bank en op een drijvend casino. De politie probeert uit te vinden of Gabriel nou in die bank of op die boot zit. Hij blijkt natuurlijk op geen van beide plaatsen te zijn, maar van elders in het plaatsje het commando te voeren (van uit een geparkeerde auto acher het politiebureau.) Hierdoor krijgt men Gabriel niet te pakken. Dit is onwaarschijnlijk, want het is juist heel voor de hand ligend dat hij niet in die bank of op die boot gaat zitten. En dit speelt in de plot wel een rol.



Affijn, vanwege het sterke begin, de prettige toon, de eloofwaardige weergave van het politie-werk en de fraaie schildering van Iowa krijgt The Big Thaw 3 ***.

Charles Krauthammer over de "diplomatieke oplossing" van Europa in de kwestie-Iran. Gespierde taal, zoals gebruikelijk, maar gelijk heeft-ie wel.


Dat de "dialoog" niet zou werken, was duidelijk, en dat is dus ook gebleken.


Wat wel een vraag blijft: het kan niet anders dan dat de Amerikaanse regering niet heeft geloofd in de Europese pogingen. Je kunt van Bush c.s. veel zeggen, maar niet dat ze geloven in slap gelul. Dus waarom hebben zij niet ingegrepen? Schatten ze de Iraanse dreiging niet groot in? Vonden ze het eigenlijk wel best de veelgeroemde Europese diplomatie een afgang te laten beleven? Zagen ze geen andere mogelijkheid, gezien de positie van vooral China? Of nog iets anders?

Zo gaat dat

Gisteren vernam ik


a. dat de Iraanse president Ahmadinejad een wetenschappelijke conferentie
wil organiseren om te praten over over de vraag of de zgn holocaust wel of
niet bestaan heeft. Hij constateert voorts dat je in het westen overal
over mag praten, behalve over dit onderwerp.


b. dat een zakelijk initiatief, Helmpje geheten, een oranje versie van de duitse WO2-helm wil gaan verkopen aan supporters bij het WK.

Harlan Coben: The Innocent (2)

Jos meelt:

"Ik heb dat boek van Harlan Coben gelezen. En jij durft literaiderere boeken te veroordelen voor ongeloofwaardigheid? Ha! Zelfs het door jou zo versmade Da Vinci Code kan hier nog een puntje aan zuigen.

Verder overigens een erg vermakelijk boek. Als tussendoortje. Maar ik moet er toch niet aan denken dat ik alleen maar dit soort boeken zou lezen. Dat doe jij toch ook niet, hoop ik."

Nee, ik lees niet alleen dit soort boeken.

En inderdaad: ongeloofwaardig is de plot van The Innocent zeker. Die Nevada-connectie, en de Werdegang van Sister Mary Rose is totale onzin. Vanaf het moment dat dat de overhand neemt, wordt het boek ook "putdownable".

Maar het begin is prima. De brave borst die tevens hoofdpersoon is (ik ben zijn naam even kwijt) wordt goed neergezet, en de paranoia die hem bevangt is pakkend. En Coben schrijft goed.

Alleen gaat Coben gebukt onder een probleem wat veel thriller-schrijvers hebben: er wordt een grote angst gecreeerd. Die is juist zo groot omdat ogenschijnlijk gewone mensen ermee worden overvallen. Om dat te verklaren moet iets heel ingewikkelds worden verzonnen, met verrassingen en al. Doe je dat niet, dan is 100 bladzijden voor het einde al duidelijk hoe de vork aan de steel zit, en dat wil men niet.

Daarnaast heb je natuurlijk ook altijd het oude raadsel: waarom gaat ie niet gewoon naar de politie? In het geval van The Innocent wordt dat min of meer aannemelijk gemaakt doordat de hoofdpersoon al eens voro doodslag is veroordeeld (op zichzelf trouwens, gezien de omstandigheden, ook nogal onwaarschijnlijk). Maar helemaal bevredigend is dat allemaal niet.

Maar ik begrijp dat Jos het geen 3 sterren waard vond?

Birgit Nilsson

Ik lees net dat Birgit Nilsson is overleden. Al op 25 december, maar nu
pas bericht.

Gas

naar aanleiding van de gasboycot door Rusland van de Oekraine is er veel
aandacht voor de macht die Rusland aldus heeft. Terecht.

Maar er is ook een andere kant aan de zaak: het westen heeft er des te
meer belang bij dat Rusland een fatsoenlijk land is of wordt. Hoe meer gas
naar het westen, hoe meer goede ideeen naar het oosten worden
geexporteerd. Ik denk dat de kracht daarvan voor Poetin en de zijnen niet
weerstaan zal kunnen worden. Pogingen tot regulering of beperking zijn
zinloos in het interne-tijdperk. En de moderne communicatie-middelen
afsluiten praktisch onmogelijk.

Petrolisme

In deze column schetst de NYTimes columnist Thomas Friedman waarom de VS een hun energie-verbruik drastisch moeten terugschroeven, en waarom ze daartoe een energie-belasting moeten invoeren. (De link is naar een betaalde pagina van de NYT. Dat is jammer, maar daaraan is niks te doen. Voor de meesten zal ie dus niet werken.)

Friedman geeft de gangbare argumenten hiervoor: milieu, afhankelijkheid van allerhande dubieuze regimes die daardoor de VS kunnen chanteren.

Maar hij gebruikt ook nog een ander argument: "makkelijke" inkomsten van delfstoffen, vooral olie en gas, hebben een desastreus effect op een samenleving. Hij geeft een aantal voorbeelden, maar het sprekendst is natuurlijk Nigeria. Dat land heeft veel mogelijkheden (zeker voor Afrikaanse begrippen), maar doordat het politiek al jaren een puinhoop is, komt er van die mogelijkheden helemaal niets terecht. Integendeel. En dat komt voor een deel door de olie-inkomsten. Juist die maken het slecht regeren van het land aantrekkelijk en ook makkelijk mogelijk. En ze maken het mogelijk om de constructieve krachten in de samenleving "af te kopen", zoals in een aantal Arabische landen gebeurt. Wat is er over van bijvoorbeeld Koeweit als de olie op is?

Een ander, recent, voorbeeld is Tsjaad, naar blijkt uit dit artikel in de NRC. Een straatarm land, waarin olie is gevonden. De Wereldbank heeft een enorme lening gegeven, met de afspraak dat een groot deel van de olie-opbrengsten gestoken zal worden in allerhande activiteiten die de economie en maatschappij van Tsjaad doen ontwikkelen. Er komt niks van terecht, omdat de regering het geld toch gebruikt om zichzelf in het zadel te houden. Dat ligt niet alleen aan die regering, maar ook aan allerhande interne en externe onruststokers die worden aangetrokken door de olierijkdom, maar het feit blijft dat de olie-inkomsten nauwelijks worden gebruikt voor ontwikkeling.

Friedman noemt dit verschijnsel "petrolisme", en heeft het over ontwikkelingslanden, maar het is interessant om te kijken wat het effect van "makkelijk geld" in rijke landen is.

Omdat olie-inkomsten e.d. daar een veel kleiner deel van het BNP uitmaken is het effect kleiner. Maar ook daar zie je effecten. In de VS bijvoorbeeld is in staten, bijvoorbeeld Texas, waar de olie wordt gewonnen corruptie en aanverwante verschijnselen een groter probleem dan elders. En ook in Nederland is het effect van de gas-inkomsten niet onverdeeld positief. Ik vrees dat de stelling houdbaar is dat die gas-inkomsten vooral zijn gebruikt voor het optuigen en vooral overeind houden van een sociaal stelsel wat de kracht van de Nederlandse economie verzwakt.

Ik vraag me af hoe dat nu is in rijke landen met hoge olie-inkomsten. Vooral Noorwegen is het onderzoeken waard.

gas

Naar aanleiding van de gasboycot door Rusland van de Oekraine is er veel
aandacht voor de macht die Rusland aldus heeft. Terecht.

Maar er is ook een andere kant aan de zaak: het westen heeft er des te
meer belang bij dat Rusland een fatsoenlijk land is of wordt. Hoe meer gas
naar het westen, hoe meer goede ideeen naar het oosten worden
geexporteerd. Ik denk dat de kracht daarvan voor Poetin en de zijnen niet
weerstaan zal kunnen worden. Pogingen tot regulering of beperking zijn
zinloos in het interne-tijdperk. En de moderne communicatie-middelen
afsluiten praktisch onmogelijk.

Carl Hiaasen: Lucky You *

Waarschuwing: als u het boek nog wilt lezen, en u wilt niets van de plot weten, dan kunt u beter niet verder lezen.

Hiaasen is altijd lachen, en dat is in dit geval dus ook weer waar. Het verhaal bevat weer de bekende Hiaasen ingredienten: hoog opgetaste humor, snelle stijl, aantal verhaallijnen door elkaar heen, een daarvan heeft iets met milieu te maken.

Verhaal zit deze keer ruwweg als volgt in mekaar: erg brave zwarte dame (JoLayne Lucks), groot dierenvriendin ook, koopt loterijticket. Ze wint, maar ze moet de prijs delen met twee heren die een ander winnend ticket hebben gekocht. Deze twee heren zijn domme blanke racisten. Zij willen van de winst een prive-legertje oprichten. Zij besluiten JoLayne te beroven van haar ticket.

JoLayne, die van de winst een stuk bos wil kopen om dat te behoeden voor (uiteraard criminele) projectontwikkeling, wordt te hulp geschoten door journalist Tom Krome. Gezamenlijk zetten ze de achtervolging in.

Zoals gebruikelijk zijn er wat zijlijnen. Het dorp waar JoLayne woont bevat een aantal attracties voor pelgrims: een huilend Mariabeeld (werkend mbv de ruitensproeierpomp van een Honda), een heer met gaten in zijn handen, enzovoort. En verder is Krome nogal een schuinsmarcheerder: zo houdt hij het met de vrouw van een rechter. Die rechter, Arthur Battenkill, Jr, blijkt nogal wraakzuchtig te zijn, hetgeen een aantal hilarische dialogen oplevert.

Affijn, het komt allemaal helemaal goed. En Lucky You leest als een trein, maar de karakters zijn wel erg van bordkarton. De boeven, Bode Gazzer en Chub, zijn zowel erg slecht als erg dom, en dat is uiteindelijk een saaie combinatie. En daardoor verliest het boek ook aan spanning. Het moet het van de hilariteit en de flitsende stijl hebben, niet van de plot.

Uiteindelijk leidt dat tot 1 *.

Krauthammer over Sharon

Goed stuk van Charles Karuthammer over de situatie van Israel na Sharon. Want het ziet er wel naar uit dat het daarop uit zal draaien.

Don Carlo

Gisteravond de Opera Rara opname van Don Carlo (van Verdi) olv Horst Stein met o.m. Franco Corelli (als Carlo), Gundula Janowitz (Elisabetta) en Shirley Verrett (Eboli) geluisterd. Een prachtige opname, en nog live ook. En hoewel Don Carlo een lange en voor de zangers zware opera is, staat dat vooral Janowitz en Verrett niet in de weg om een schitterende prestatie te leveren.

Tu che la vanita (helemaal aan het einde van de avond!) wordt adembenemend gezongen door Janowitz. Vooral het slot is prachtig.
Maar nog meer is Verretts O don fatale het hoogtepunt van de opname. Verrett geeft een versie die qua kracht en durf lijkt op haar uitvoering op de Giulini-opname. Maar die is opgenomen in de studio....
Het publiek breekt dan ook de zaal af.

Economische vrijheid

Elk jaar publiceert de Heritage Foundation (een conservatieve Amerikaanse denktank) een index van landen vwb economische vrijheid. Dit is 'm voor 2006.
Nederland staat gedeeld 16e.
Wel aardig om eens door te kijken.