Opdeling Irak

Elders merkt Balko op dat dit artikel van Christopher Hitchens toch een wat ander licht op de zaak werpt.
Ik ben het daar niet helemaal mee eens. Hitchens zegt dat het simpelweg opdelen van de Iraqi's in drie groepen te simpel is. Hij zal daarin gelijk hebben. Maar dat wil nog niet zeggen dat het niet verstandig kan zijn binnen het huidige Irak grenzen aan te leggen.

Natuurlijk zijn er veel dwarsverbanden tussen de groepen, maar dat is tussen de bevolkingen van verschillende landen vaak ook zo, bijvoorbeeld tussen Nederland en Duitsland. Hitchens zelf noemt Joegoslavie. Dat is een fraai voorbeeld van een situatie waarin opdeling het minste kwaad was. Alleen in Bosnie en in Kosovo kon dat moeilijk, omdat de etnische groepen daar door elkaar heen woonden.
De "internationale gemeenschap" heeft de problemen in de hand gewerkt door heel lang vast te houden aan de "integriteit" van Joegoslavie, en ook etnische homogenisering (dwz: verhuizingen waardoor Kroaten bij Kroaten, Serviers bij Serviers, etc, wonen) tegen te houden. Begrijpelijk, maar rampzalig.
Al in een betrekkelijk vroeg stadium (nog voor de grote pleuris losbarstte in Bosnie en Kosovo) heeft Owen een verdelingsplan voorgesteld. Het was onbespreekbaar. Als het toen was uitgevoerd, was Joegoslavie veel ellende bespaard gebleven.

In Irak is Koerdistan een katalysator. De Koerden hebben een tot op grote hoogte zelfstandig functionerende staat. Dat gaat goed, en die staat is nog min of meer democratisch ook. De Koerden zijn niet bereid die staat op te geven voor een onzeker en riskant Irak-plan. En gelijk hebben ze.
Maar als de Koerden er in feite uit stappen, is de stabiliteit in romp-Irak (het zgn soennitische en shi-itische deel) helemaal verdwenen (vergelijk de ineenstorting van Joegoslavie na de afscheiding van Slovenie). Dat is de werkelijkheid.
Misschien werkt het huidige plan, dat gebaseerd is op een consitutie voor heel Irak. Ik hoop het. Maar ik denk dat we moeten nadenken over een plan-B.