Waarschuwing: als u het boek nog wilt lezen, en u wilt niets van de plot weten, dan kunt u beter niet verder lezen.
Zoals gebruikelijk bok Harlan Coben begint The Innocent uitstekend: de hoofdpersoon, een brave borst die ooit wegens doodslag is veroordeeld (min of meer ten onrechte) krijgt een hoop onbegrijpelijke maar wel angstaanjagende voorvallen over zich heen. En daarna ook onrechtvaardigheid, die de lezer zelfs boos maakt. De spanning loopt hoog op.
Maar zoals eveneens gebruikelijk bij Coben wordt de plot wel erg vergezocht en ingewikkeld. Op een gegenven moment wordt een en ander zo onwaarschijnlijk dat ik dacht; het zal wel.... Coben gebruikt bovendien een wel erg onwaarschijnlijke kunstgreep: op een gegeven moment treedt een figuur op die een encyclopedische kennis heeft van alle streiptease-danseressen e.d. in verleden en heden in de VS. Dat is ongeloofwaardig, en ik het verhaal ook eigenlijk niet nodig.
En aan het het eind, als de eigenlijke booswichten zijn gedood of gepakt, weet Coben nog maar liefst drie grote verrassingen te presenteren die het verhaal rond maken, maar die de lezer toch niet echt ziet aankomen. Dat is knap, en de plot zit ook sterk in mekaar. En daaarnaast schrijft Coben goed: lichte, af en toe geestige, toon, geen onnodige stoere praat, als de emoties een rol moeten spelen, doet hij dat volkomen geloofwaardig.
maar de onwaarschijnlijkheid van de plot levert toch slechts drie sterren op.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment